3 Nis 2015

Anne Olmaktan Korkanlara...

anne olmaya cesaret etmek

 Çocuk istiyorum ama nasıl doğum yaparım çok korkuyorum diyorsunuz ya! Korkmayın!
 İlk 3 ay şaşkın şaşkın bakınıp hormonlarınızın oyuna gelip mutsuz hissediyorsunuz ama karnınızda ki minik canınızdan bir parça olduğunu size ufacık tekmeleriyle hatırlattığı an bir anaçlık çöküyor üzerinize. Ve o an itibariyle kavuşma heyecanıyla yanıp tutuşuyorsunuz. O saatten sonra inanın doğum sizin için kafanızda kurduğunuz korkutucu bir süreç olmaktan çıkıyor ve bebeğinizi kucağınıza alacağınız bir film sahnesi düşlüyorsunuz. Tabii ki doğum güllük gülistanlık değil kimisi saatlerce sancı çekiyor, kimisi sezaryen ile doğum yapıyor. Ama siz karnınız büyüdükçe o süreçlerden çok bir an önce kucağınıza alma anına odaklanıyorsunuz. Ve kavuşma denen o an varya kucağınıza alıp kokusunu içinize çekerken göz yaşlarınız istemsiz akıyor ve ilk içinizden geçen cümle ben neden anne olmak için bu kadar bekledim oluyor.

 Şimdi siz 2 kişilik rahat, özgür hayatınızın tepetaklak olmasından korkuyorsunuz ya! Korkmayın!
 Gece uykusuz kalsanızda sabah yüzünüze gülen minicik bir suratı görünce ve mis gibi kokusunu içine çekince ne uykusuzluğunuz aklınıza geliyor ne de arkanızı dönüp gidip yatasınız. İşe yorgun argın gidiyorsunuz ama akşam sizi bekleyen size muhtaç olan bir miniğin varlığını hatırladıkça daha bir sıkı sarılıyorsunuz hayatınıza. Evet artık karı koca baş başa vakit geçiremiyorsunuz ama şuna da inanın baş başa kaldığınız anda da sohbetiniz evde bıraktığınız miniğinizden ibaret oluyor.

  Nasıl bakarım ya yetemezsem diye korkuyorsunuz ya! Korkmayın!
  Allah öyle bir güç veriyor ki normal zamanda asla yetişemem dediğiniz her şeye jet hızıyla yetişiyorsunuz. Tam enerjiniz bitiyor ben bu hayata katlanamayacağım galiba dediğiniz anda gözlerinin içine bakıp “annemmm” diyor bir minik ve siz dünyanın en bitmek tükenmez piline dönüyorsunuz. Ve o saatten sonra tüm günün yorgunluğuna inat kendinizi top oynarken, küçücük masa da 2 büklüm etkinlik yaparken buluyorsunuz.

 Kim bakar kime emanet ederim diye düşünüyorsunuz ya! Düşünmeyin!
 Düşününde dünyanızı karartacak bir sorun haline getirene kadar takılmayın. Bunu bebek sahibi olamayacak kadar imkansız hale getirmeyin. En imkansız denen şeylerin bile çözümünü bulabiliyorken ufacık bir bebek için anne baba olunca dünyayı yakar geçersiniz bulamayacağınız çözüm kalmaz.

 Etrafta ki olumsuz doğum hikayelerinden, çocuk yetiştirirken anlatılan zor süreçlerden, yapılan kötü yorumlardan korkmayın!
 Hamileyken başlarlar en kötü doğum hikayelerini anlatmaya. Lohusa da devam eder başına kötü şeyler gelecek masalları ve sonra çocuk büyütürken çıkarlar ortaya hayatın kaydı kayacak mahvolacaksına getirirler her cümleyi.İNANMA! Çünkü sen anne olunca kendini her zaman tedavi edecek, her zaman doğru yolu gösterecek bir hissiyata sahip olacaksın. İçindeki sesten şaşma. Çocuk bakarken çok fazla isyan eden insanlara da kulak asma onlar ellerindeki hazinenin kıymetini bilmiyorlar.

 Kolay değil elbet. Hele ki bu zamanda çocukların ihtiyaçlarına yetebilmek, onca stres arasında çocuk psikolojisini de hesaplamak, sakin kalmak, sabırlı olmak, etraftaki kötülüklerden onu korumaya çalışmak. Saymakla bitmez kendine sebep arayacak olduktan sonra.

 Ne olursa olsun bir terazi koysan bunu da anne olduktan sonra tartsan emin ol en isyan eden bir annenin bile en ağır basan tarafı “iyiki anne olmuşum” tarafı olur. Bu yüzden daha anneliği tatmadan hiçbir zorlukla kendini mukayese etme. Bırak evren sana o gücü kendi yaşatsın.

 Belki abartı belki değil ben bu mantıkla çalıştığım halde 2.çocuğumu da yaptım. “İyi düşün iyi olsun” mantığımı da hiç kaybetmedim. İmkanlarım el verse kocama değil sadece kendime güvenerek birkaç tane daha çocuk yapar hepsine de kendim bakarım. Koca desteğim had safhada o yüzden hakkını yiyemem :)

 Kısaca ben seviyorum anneliği evet Ela ile çok uykusuz geceler yaşıyorum zor da bir çocuk ama huzurluyum ben çocuklarımla… Her evreleri zor, her evreleri sancılı ama büyüyorum ben onlarla daha sabırlı olduğumu hissediyorum. Okuduğum kitapların yanında yaşayarak bana her şeyi öğretiyorlar.

Sonuç : Her kadın bu duyguyu yaşamalı ve üstüne basa basa söylüyorum sadece doğurmak değildir ANNELİK.

Anne olmadan önce ki düşüncelerinizle, anne olduktan sonra ki düşüncelerinizi bana mail yoluyla iletirseniz seve seve yayınlarım ;)
Sevgiler,

37 yorum:

  1. Yazının tamamı mükemmel. hepsine katılıyorum. Ama şu aşağıdaki cüle benim de sonuna katıldığım, Ve böyle insanlarla karşılştığımda asla tahammül edemediğim bir durum...

    "Çocuk bakarken çok fazla isyan eden insanlara da kulak asma onlar ellerindeki hazinenin kıymetini bilmiyorlar."

    İstiyorlar ki oturmasın kalmasın, konuşmasın, ağlamasın, her yemeği 2 dakikada yeyip yutsun çok uğraştırmasın, evi dağıtmasın, biblo gibi öylece kalsın....
    Pardon ama bir çocuktan söz ediyoruz değil mi...
    Maalesef bunu unutup, hatta çok ileri gidip şiddete bile başvuran insanlar var..
    Bir anne biliyorum.... Yıllar önceydi.... Çocuğunu hortumla dövdüğünü övünerek anlatan...
    Sebep yaramazlık yapmasıymış!!!!!!
    Büyükler daha çok yaramazlık yapıyor.. Onları nasıl eğiticez......:)))

    YanıtlaSil
  2. aynı şeyi düşünüyoruz demekki :) hakkaten cok detaylandırmadım ama rahatsız edici bir hal alıyorlar ozaman cocuk yapma diyesin geliyor ama diyemiyorsun birde kalkıp bebeği olmayanlara sakın ha yapma bosver diye nasihat ederler heleki siddete basvuranlara hiç tahammulum yok ve malesef bu türleri artık eğitmek mumkun değil :(

    YanıtlaSil
  3. Bahsettiğiniz tüm seylerden gerçekten çok korkuyorum. Bir insanın karakterinin çoğunu belirlemek büyük bir sorumluluk. Şu an düşünce bile ürperdim :D Madem anne olunca işler değişiyor. O zaman biraz daha düşünmek, arada bir de açıp yazınızı okumak lazım . Çocuklarınızla mutlu mesut bir ömür geçirin inşallah. :D www.acemiden.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aminnn inşallahhh darısı başınıza ;)

      Sil
  4. bu yazıyı hamile olduğumu öğrendiğim ilk günlerde okusaydım keşke :) arin süpriz oldu..en düşünmediğimiz anda oldu belki de..ne korkmuştum! ne ağlamıştım! :) iyi ki doğmuş, iyi ki girmiş hayatımıza.. :) hiç isyan edemiyorum, oğlumdan gelen herşey olduğu gibi kabulum..

    Allah uzun ömür versin evlatlarımıza..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aminn canım. Yağız da bizim icin suprizdi kucagına alınca insanın tum korkuları geciyor gercekten :)

      Sil
  5. Çocuklar büyüyünce zaman ne çabuk geçmiş diyorsun. Tadını çıkarın beraber olmanın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. doğru şimdi bile 9 yasındaki ogluma baktıkca diyorum ne cabuk geçti gunler yıllar diye tadını cıkarmak lazım

      Sil
  6. Üç çocuk annesi olarak sana tamamne katılıyorum canım.Sanırım dünyada en çok zevk aldığım konum annelik.şımarsınlar yaa ileriye dönük çılgın anılar biriktirsin benim kuzularım:)annem badana yaptığı gün duvarları nasıl karalamıştık,nasıl çılgına dönmüştü annemiz diye sohbetleri olsun:)Allahıma bünlerce şükürler olsun..iyiki yavrularımın annesiyim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 3 çocuklu bir anneden bunları duymak süper tek cocukla isyan eden annelere armagan olması için ilk fırsatta bana yazıp yollasana yayınlayım ;) 2 cocuklu hayatı biliyoruz bide 3 cocukluyu öğrenelim belki lazım olur ;)

      Sil
    2. seve seve canım en yakın zamanda:)

      Sil
  7. ay tabiiiii senin kızın biricik. tabii seversin anne olmayııııı kikikiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O zaman ön alıştırma olarak korkanlara Ela yı paket yapıp yollayım :))) opuldunn

      Sil
  8. Canım ne güzel anlatmışsın..yüreğine sağlık. Ben de bazen korkuyorum bazen istiyorum. Bilmiyorum nasıl bir anne olacağım :) Ela gibi tatlı bıcırık bir kızım olacaksa hemen olsun bence :)
    Musmutlu bir hayat geçirirsiniz inşallah..Benim yerime kocaman öp minikleri :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sen şahane bir anne olacaksın ben bundan eminim ;) çok optum seni

      Sil
  9. son yazıma baksan yaaaaa amaaaa işteeee :)

    YanıtlaSil
  10. 8 haftalik hamileyim. Isteyerek hamile kaldim ancak tam olarak anlattigin duygular icindeyim. Korkuyorum, mutsuz ve umutsuzum. Yazinizi deepin blogunda gorur gormez tiklayip geldim. Ve o kadar dolmusum ki hickira hickira agladim. Kaleminize saglik...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. BLoğuma hoşgeldin yazımdada dediM ya İlk 3 aydan sonra tüm duygu düşüncelerin değişecek ;) korkularının yerini tatlı Bir heyecan alacak ;)

      Sil
  11. Annelik; belki de dünyadan vazgeçip onlardan vazgeçememektir. Güle güle büyütün. Sağlıkla. :)

    YanıtlaSil
  12. İyiki çocuklarım var arkadaşlarım sırdaşlarım onlar benim...İnsan her şeyden vazgeçer ama çocuklarından asla ..Çocuklarımızın savaşsız barış dolu bir dünyada yaşamasını diliyorum....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. AMİNNNN ne guzel acıklamıssın

      Sil
  13. gülşah'ım emeğine sağlık, nasıl anlatırım sana bu harika yazının harikalığını hiç bilmiyorum, 17 yaşındayım daha ama ağlattın beni bu güzel anlatış biçiminle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. allah ileride insallah sana da nasip eder canım ;)

      Sil
  14. ne güzel anlatmışsın her süreci. harika bir duygu olmasa bunca zorluğa katlanılmaz zaten

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tesekkur ederim canm aynen oyleee apayrı bir sevgi

      Sil
  15. çok güzel bir yazı olmuş yüreğine ve ellerine sağlık sevgiler

    YanıtlaSil
  16. 10 aylık bir kız annesi olarak yazdıklarınıza tümüyle katılıyorum. İnanır mısınız kendimi de 10 aylık gibi hissediyorum. Çünkü kızımla birlikte büyüyorum sanki. Annelik zor evet. Hele çalışan anne olmak daha da zor. Yorgunluk, uykusuzluk had safhada ama kendi canından heleki sevdiğin adamın diğer yarısı olan bir varlık için her türlü zorluğa katlanılıyor. Zaman zaman arkadaşlarıma "bebek sevmekle" "bebek büyütmek" bambaşka şeylermiş diyorum. Hayatımda hiçbir zaman "ya yetemezsem?" korkusunu yaşamamıştım. Ama annelik bunu yaşatıyor. Dediğiniz gibi iyi şeyler düşünmek çoğunlukla herşeyi yoluna koyuyor. Her günümü şükrederek ve minicik bir varlığın gelişimine neler katabilirim diye türlü araştırmalar yaparak geçiren ben, tüm annelere ve anne adaylarına korkmamalarını ve her anın tadını çıkarmalarını öneriyorum. Çünkü o minnaklar büyüdükçe bir önceki halleri burnunuzda tütmeye başlıyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne güzel anlatmıssın gercekten dogru korkuyu cocuklarıyla öğreniyor anneler yetememe korkusu hiçbirseye benzemiyor...

      Sil
  17. Yazinizi oyle buyuk bir zevkle okudum ki, herseyi tum detaylari ile cok guzel anlatmissiniz :)
    Allah insallah nasip ederse anne olmaya aday biri olarak basindan beri hic bir olumsuz dusunceyi kafamdan gecirdim, acikcasi cocuk bakma konusunda da abartip konusanlara gulup gectim. Herkesin bakis acisi iste diyorum :)
    Tabi bir yandan da dusunuyorum, insallah cocugum icin guzel seyler yapabilirim ona yetebilirim diye... Galiba herkes bu tur dusuncelere kapiliyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet evet çogumuz düşünüyoruz bunları etrafın olumsuz yorumlarıda buna etken :) ama her kadın bunun üstesinden gelebilcek güce sahip ;) allah isteyen herkese nasip etsin

      Sil
    2. Amin amin :) Simdilik emin oldugum en guzel sey, harika bir duygu :)

      Sil
  18. Öyle güzel yazmışsınız ki seve seve okudum.
    Anne olmak kendi hayatından vazgeçmektir.Anne olmak yeniden doğmak,nefes aldığını hissetmek,ondan önce yaşamamışcasına tutunmaktır hayata...Anne olmadan önce nasıl bakarım,bakabilirmiyim ya bakamazsak diye düşündüğüm olmadı değil.Ama rahmime düştüğünü öğrendiğim ilk anda kalbimde dünyayı yüklenebilecek bir güç, kuvvet hissetim.Öyle ki annelik dünyanın en harika,eşsiz duygusu,kelimelerin anlatmaya yetmediği duygunun adı ANNELİK.Şükürler olsun ki bu duyguyu kalbime,ruhuma,hayatıma armağan edip tattırana...Allah isteyen,dileyen herkese versin,kimsecikleri bu eşsiz duygudan mahrum etmesin.Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aminnnn her kadının yaşaması gereken bir duygu gercekten ;)

      Sil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe