28 Nis 2015

Erkek Çocukların Asiliği

erkek çocuklarında asilik

  Aslında Yağız ın asi dönemi olduğu için bu başlık erkek çocuğu olarak oldu ama eminim kız çocuklarında da bu durum pek farklı değil.

 Her sabah 7 de kalkıyorum bu sıra yapışık ikizim Ela sayesinde tuvalete bile gözümüz kapalı birlikte gidiyoruz. Bütün geceyi yatağın ucunda kıvrılarak geçirdiğimi düşününce Ela nın sırtımda olduğunu bile çoğu zaman unutuyorum.

 Yağız ı uyandırana kadar sırtımda,  kucağımda,  bacağımda her neremde yapışık ise Ela ile makyajımı yapıp, saçımı başımı derleyip topluyorum. Ama Yağız uyandımı evde bir gürültü başlıyor. Çünkü 9 yaşında ki küçük ergenimiz her sabah mutsuz uyanıyor ve kavga edecek mutlaka konu yaratıyor. Öperek uyandırıyorsun neden öptün diyerek bir başlıyor. Kapının önünde ayakkabı kavgasıyla gidişi son buluyor. Dayak olayına ciddi anlamda karşıyımdır ama içimdeki şeytan arada diyor ki “dayak cennetten çıkma çek içeri bir döv güzelce öyle gönder” :)  işin şakası bu tabii de insan çaresizlikten ne düşüneceğini şaşırıyor.

 Bu sabah ki kavgamızın sebebi; kısa kol okul tişörtü. Beyimiz geçen seneki kısa kol tişörtü beğenmiyormuş o yüzden forma dışında kendi beğendiği bir kısa kollu tişörtü giyecekmiş. 3 senedir bu çocuk üniformaları sevemedi her fırsatta kendi kıyafetlerinden birini giymek için fırsat kolluyor. Burda ki amacı da üniforma yerine kendi kıyafetlerinden birini giymek. Tabii karşı çıkınca başlıyor inatlaşmaya açıklasanda anlamak istemiyor. Tepkisini belli etmek içinde hazırlanma hızını kesiyor ve servise geç kalıyor. Koşturarak kapıya çıkarıyorum bu seferde kapıda geleneksel ayakkabı kavgamız başlıyor. Yağız ın kıyafet ve ayakkabı sevdası hep vardı bu inadıda hep vardı o yüzden seçenekleri hep az tuttum. Mesela 2 ayakkabı dan başka seçeneği yok ama sanmayın ki işimi kolaylaştırdım yine çözemedik çünkü bu seferde yaz kış futbol ayakkabılarını giymek istiyor. Çocuktur hevestir giysin bırak diyorum kendime ama üst üste giydiği için ayakkabının anası ağlıyor. Çok da bulaşmıyorum bu konuda kontrol onda kalsın yırtık ayakkabıdan kendi rahatsız olsun diyorum ama yok yani olmuyor.

 Evet bu günlerde bir süreç biliyorum ama günümüz çocuklarını ne yaparsan yap mutlu edememek durumu beni kahrediyor. İşte çalışıyorum, eve geliyorum evde çalışıyorum, yorgunum demiyorum çocuklarımla oyun oynuyorum etkinlikler hazırlıyorum, uyku gözlerimden akarken gecenin bir koru çocuk gelişim kitapları hatim ediyorum, hafta sonları onların yüzünü güldürmek için dinlenmeden geziyorum ve sonunda yine suratı asık bir çocuk görünce daha ne yapabilirim ki demeden kendimi suçlamadan kendimi yargılamadan geçemiyorum.

Eskiden çocuk doğurmak da büyütmekte kolaymış ama maalesef bugün çocuk doğurmak kolay - çocuk büyütmek çok zor. Hele ki mutlu çocuklar yetiştirmek çok daha zor. Sokak görmeden, özgürce koşamadan dört duvar arasında büyüdükleri için onların da pek bir suçu yok aslında.

İsyan etmiyorum da bu sendromlar bu asi dönemler bitermi acaba diye sadece merak ediyorum :) Gerçi 2 çocuğumun arasının 7 yaş olduğunu düşününce muhtemelen yıllar sonra erkek çocuklarının asiliği başlığım kız çocuklarının inadı olarak değişecektir :)

Sevgiler,
Aydınlık birgün dilerim.

22 yorum:

  1. hele ergen olunca daha da zor olacaklar

    YanıtlaSil
  2. Blogunuzu http://aylindenipuclari.blogspot.com.tr/ nin blog takip etkinliğinde gördüm :) Banada beklerim.

    www.beautybygizzy.blogspot.com.tr

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hosgeldinnnn seni takip ediyorum zaten ;)

      Sil
  3. işiniz zormuş, kolaylıklar dilerim

    YanıtlaSil
  4. iyidir iyidir normel ergen işteeee öle olcak tabiiii aferin onaaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bak bak dostmusun düşmanmısınnnn :))

      Sil
  5. Bir çocukla baş etmekte zorlanan biri olarak iki çocukla hiç kendimi hayal edemiyorum canım. Ama senbilinçli bir annesin o yüzden ela da yağız da çok şanslı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bilinç ve şuurumu kaybetmek üzereyim canım :))))

      Sil
  6. Ayni durumlar bizim evde de mevcut o yuzden seni cok iyi anliyorum umarim bu surec gecicidir canim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla bende umuyorum gececek elbet canımda süreclerin nedense biri bitiyor biri başlıyor allah sağlık ve sabır versin ne diyelim :)

      Sil
  7. Benim yok çocuğum ama yakın arkadaşlarımdan bimiyorum, aile her şeyini veriyor, tüm hayatını ona göre düzenliyor, ama her çocuğun durumu farklı. Nesil sorunu bence. Sende yazmışsın eskiden çocuklar bir şekilde büyürdü. Evet belki sorunlarına eğilinmedi, belki problemli oldular, ama bu dönem anne babanın eğildiği çocuklar da sorunlu.. Ee problem nerde?
    Yani korkuyorum inan bende.
    Umarım yeni nesiller daha büyük sorunlarla gelmez hayata. Yağız ve Ela için konuşmuyorum yanlış anlaşılma olmasın.. Genel gözlemler bendeki, umarım herkes için iyi olur, sağlıklı nesiller gelir..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yeni nesil şartları zorluyor gercekten onların akışına ayak uydurmak icin maalesef cok temkinli olmak gerekiyor cocuklukta aşılayamadıgımız her sevgi ergenlikle başka korkular meydana cıkaracaktır.neyseki annelerde artık cok bilincli elinden geleni yapıyor istisnalar haric tabi :) darısı seninde basınaa ;)

      Sil
  8. Allah kolaylık versin bu süreç biraz zorlar anneyi ama geçer..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. insallah gecmesi en buyuk umudummm tesekkur ederimmm

      Sil
  9. İki ayakkabı seçeneği konusunda seni çok takdir ettim. Zamane anneleri çocuklarını kıyafete, ayakkabıya boğarak mutlu edeceklerini sanıyor; ama tatminsiz insanlar yetiştirmek dışında bir işe yaramıyor bu yaptıkları. Ayrıca yırtık ayakkabıyı kendi sorun etsin diye bekliyorum; ama etmiyor kısmı da süper:) Bence harika bir annesin. Yürekten söylüyorum, kendinde hata arama boşuna:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canımsınnn ;) valla elimden geleni yapıyorum ama maalesef gercekten doyumsuz donemsel birşey biliyorum ama şartları zorluyor işte :)

      Sil
  10. Oğlumun gelecekteki halini gördüm..:) Şimdi de asilik var biraz ama haklılar gerçekten.. Dört duvar çocukları bu hale getiriyor... Şimdi çocukların moda tabiri "sıkıldım"... Mutsuzlar gerçekten... E haklılar... bazen gerçekten insan ne yapsam ne etsem diyor ama çocuğa da o mutsuzluk anı gelmişse geliyor işte.. Oğlum da şu aralar günler de uzayıncayınca sıkıntıdan bağırma nöbetlerine giriyor.. Anlamsız yersiz çığlık atıyor... Ne yapabilirim ki.. Ama şunu gözlemledim. Bu çocuklar hangi yaşta olursa olsunlar :) yap dediğini yapmama, yapma dediğini yapma huyları hiç değişmiyor..:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaa evet oda ayrı bir yazı konusu sürekli bir sıkılma ruh hali icindeler kucucuk bir cocuk neden sıkılır aklım almıyor :) gozlemdiğin konu da cok dogru yap yada yapma demek sadece tersini yapmalarına sebep oluyor :)

      Sil
  11. Ahhhhahhhh...
    Bizim evde kapılar uçuşuyor bol takkkkatkkk diye :(
    Bilmezmiyim o asiliği... Her sene sanki asiliği artıyor bizimkinin....
    Bazen diyorum bırak senin büyüdüğün gibi bodoslama büyüsün... Ama olmuyor işte :(
    Bu işin ergenlik kısmına nasıl geçiş yapacağız kara kara düşünüyorum...

    YanıtlaSil
  12. Asilik başka bir dert memnun edememek başka bir dert.
    Hiçbir şeyle memnun olmayan doyumsuz bir gençlik geliyor hadi hayırlısı...

    YanıtlaSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe