25 Haz 2015

Vicdan Meselesi...


vicdan azabı

 Okullar tatil çocuklar evde kim mi bakıyor? Karışık :)

 Normal de Yağız okula Ela anneanneye gidiyordu. Deneme yaptık 2 çocuk annem de zor oldu. Yağız sıkıldı aklı oturduğumuz sitedeki arkadaşların da ve havuz da kaldı. Evde yalnız bırakacak kadar da cesaretim de yok. Neyse akrabamız olan genç bir ablamızı çağırdık Yağız onla kalmaya başladı Ela da ablamızı sevdiği için ve tüm gün onla oynadığı için bende kalacağım dedi o da kaldı. Bu sene Yağız yaz okulu da istemedi bende geçen seneki tecrübemizden sonra gerekliliğine pek inanmıyorum. ( daha önce yazmıştım TIK TIK )

 Sonuç anneanne dinlensin dedik bu çözümü bulduk ama anneanne ben özlüyorum dedi mutsuz. Eee tamam hafta da bir iki sana getiririm dedim.

 Ben de mutsuzum çünkü çocuklarımın böyle her gün farklı düzende olmasından yanların da olamamaktan rahatsızım. Özellikle yazın ikisiyle de evde olmayı tercih ederdim. Hele ki sabahları Ela'nın "nolurrr gitme anne" demesi sonra pes edip tamam git ama sonra parkta buluşalım diye ikna olması benim içimi yiyip bitiriyor. Hele dün akşam durup durup "anne beni seviyormusun" diye sormasının bende yarattığı etkiyi tarif etmem mümkün değil.

 11 yıldır gayet bilinçli çalıştım. Üzülen vicdan yapan çoğu çalışan arkadaşıma da destek oldum ama Ela'nın doğumu ile birlikte bende de vicdan azabı yoğun bir şekilde arttı. Çünkü Ela Yağız a göre daha duygusal ve bağlanmayı seven bir çocuk sık sık dokunmanı, sarılmanı bekler.

 Hani hep uykusuzluğun dan, uyku problemlerimizden bahsediyorum ya ( TIK TIK ) işte artık onun da sebebini çözdüm Ela anneannesinde veya benim işte olduğum zamanlar da kim bakıyorsa onunla gayet güzel uyuyor hatta benim hiç duymadığım"uykum geldi" lafını onlar bol bol duyuyor. Yani çocuk benim evde olduğumda uyumuyor uyuyorsa da huzursuz uyuyor sık sık uyanıp sarıl bana diyor. Gece sık kalkmasının sebebi de bu. Gel de bunu tespit et ve kendini suçlama.

 Çözümü? çözüm belli şeytan iş yerinde ki tüm haklarını yak git çocuklarınla otur evde diyo. 3.çocuğu yapmaya niyetin yok bari Ela'nın okula başlayana kadar yanında ol diyo. Tek yorgunluğun ev işleri ve koşturması olsun vicdanın, aklın, ruhun huzurlu olsun yeter diyo. Ela doğduğundan beri şeytan bunu diyor da olmuyor işte gerçekten olmuyor. Sabırla beklemedeyim.

 Normal şartlarda çalışmayı çok seven bana bu düşünceleri evlat vicdanından başka hiç bir şey kafama sokamazdı. Çocuklarımın geleceği için diye diye çalıştım tek bir gün de şikayet etmedim ama artık vicdan azabı yakamı fazla zorluyor.

 Bunlar da geçici bir dönem biliyorum ama çocuklarımın bu yılları da geçici artık onu da iyice fark ediyorum.

 Demem o ki; çalışan çalışmayan anne ayrımı değil benim ki sadece evladın bir anneye yaşattığı vicdan meselesi. Ve bu vicdan genelde 2.çocuk dan sonra gelip şiddetli dürtüyor :)

 Farkındayım annem bakıyor diye şükretmem gereken çok yerler de var. Ediyorum da ama içim soğumuyor işte.

 Kısaca okul tatili beni benden aldı fabrika ayarlarım alt üst oldu  ;) Bilmem fark ettiniz mi?

 Çocuk düşünenlere not : imkanınız varsa işi bırakın çocuğunuzu 3 yaşına kadar kendiniz bakın 3 yaşından sonra siz işe çocuk da okula gönül rahatlığı ile dönebilir bundan emin olun.

 Sevgiler,



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

61 yorum:

  1. CANIM AYNI DURUMDA OLDUĞUMDAN EMİN OLABİLİRSİN. ELA'NIZIN SÜREKLİ KALKMASI GECEDE YİNE ONU BIRAKIP GİTMENDEN KORKTUĞU İÇİNDİR. BENİM İKİSİDE OĞLAN AMA 2. EVLATLAR DA DURUM SENİN DE DEDİĞİN GİBİ. ÇALIŞAN ANNE OLMAK ZOR SENİ ANLIYORUM. ALLAH YARDIMCIMIZ OLSUN.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. zor gercekten allah hepimizin yardımcısı olsun yıllar ilerde daha büyük pişmanlıklar yaşamayız umarımmmm

      Sil
  2. O vicdanı hepimiz dönem dönem yapıyoruz galiba :(
    Evet belli bir yaşa kadar çocukla birlikte olmak en doğrusu ama Türkiye şartlarında ne mümkün...
    Çalışarak onunla daha kaliteli zaman geçirdiğime inandım hep... Böyle böyle kurtuldum galiba vicdandan...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. dediğin doğru türkiye şartlarında bu imkanlar calısan anneye verilen bu haklar varken biz daha cok vicdan yaparız. evet bende kaliteli vakit kavramıyla teselli oluyorumda artık bünyem buna da kanmıyor sanırım yaş ilerledikce :)

      Sil
  3. Sizi çok iyi anlıyorum Gülşah hanım, ben çocuğumu bakmaya karar vermiştim ve eylülde Berrak 3 yaşına giriyor. Maddi sıkıntılar da oldu tabiiki ama yine de pişman değilim. Gerçi bizim büyüklerimiz de uzakta yani bakanı da yok. Herhangi bir bakıcıya da asla bırakmam, güvenim yok. Sizin yerinizde olsaydım aynı şekilde vicdan azabı çekerdim, eminim.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. zaten annem olmasa bende zor bırakırdım ve ya bırakırsamda daha kotu vicdan azabı cekerdim en buyuk tesellim en büyük şansım annemm

      Sil
  4. Aynı sorun ları yaşayan o kadar çok ki. Biraz sabır her zorluk birgün bitiyor. Ben nasıl geçti. Çocuklar nasıl büyüdüler inanın bilmiyorum. Tadını çıkarmaya çalışın.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. tadını çocuklar büyüyünce cıkarıcam gibi gorunuyor :) şu dönem sıkıntılı birazz

      Sil
  5. Canim yavrum seni Vol ozluyor demekki bence eger isi birakamazsan bari senelik izin alda bu donem bari yaninda ol :(
    Annelik zor birde calisan anne olmak daha zor Allah kolaylik versin.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. senelik izin bayram sonrası var işyerimdende rahatca izinde alabiliyorum o sıkıntı olmuyor çok şükür ama inan bu konu 1-2 günlük izinle çözülecek bir konu değil maalesefff. aminnnn

      Sil
  6. Her gün aynı vicdanla içim eriye eriye işe gidip geliyorum ki mesai saatim 8 saatin üstünde...Çalışmayı seviyorum , alışmışım 10 yıldır . Ama Berrak 'ın getirip avcuma 1 lira koyduğu günü 'anne nolur gitme,bak paramız var' dediği günü iliklerime işledi . O gün ne çok ağlamıştım işe giden yolda...Annem baktığı için şanslı mıyım ? Evet.
    Ama ne olursa olsun çalışan anne olmak evet bir vicdan meselesi , ama şartlar işte ve çocuklarımızn geleceği için her şey... Arkamda ağlayan çocuğumu gördükçe , İçim kanaya kanaya işe gidiyorum gitmeliyim gideceğim.... Hal böyleyken ikinciyi düşünür müyüm orası meçhul...Son cümlene ölesiye katılıyorum .
    Tüylerim diken diken ola ola okudum . Yüreğine sağlık .

    YanıtlayınSil
  7. çok doğru ama kadınların bu ülkede işi bırakıp sonra kolayca işe dönmeleri maalesef hayal zaten işverenler ama bir şey olsa da işten çıkartsak diye bekliyorlar kadın çalışanı maalesef :-(( hele devlette işten ayrılıp sonra dönmek imkansız bütün haklar da gidiyor tabi :-(

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çok doğru bırakayım cocugum buyuyunce işe baslarım diyen cok anne var etrafımda ama iş bulamıyorlar bu şartlarda yeni anne olan kadınlar zorladasa olsa işe gidiyorlar işte. devlet memurlarının en buyuk avantajı 2 seneye kadar doğum izinleri var ücretsizde olsa sonucta işe donme garantin var özel sektörde 6 ayı bile alman zor oluyor

      Sil
  8. Çalışan anneler için çok zor bir durum Allah kolaylık versin

    YanıtlayınSil
  9. nasıl bir iç çektim br bilseniz.. sadece büyüdüklerinde bizden bahsederlerken yaşayacakları gurur ayakta tutuyor beni.

    YanıtlayınSil
  10. Ben aktif iş yaşantısını Deniz'in doğumundan sonra bırakmıştım. Hoş İstanbul'da çalışırken İzmir'e gelmek buradaki ortamı sevmemek de etkili oldu işi bırakmamda. Ama dediklerin de vardı. Ada7ya anneanne, babaanne dönüşümlü İstanbul'a gelerek bakmışlardı. Ama 2 erkek çocuğuna bakmak zor olacağından bakıcı yerine ben devralmıştım. Hoş 10 yıl oldu yeniden işe giremedim:)) O da işin kötü tarafı oldu malesef..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet en buyuk sorunda o zaten tekrar dan iş bulmak çok ama çok zor bu yzüden kadınlar geçici diyerek işi bırakmayı göze alamıyorlar bende alamamıştım açıkcası

      Sil
  11. Canım sabretmen gerekiyor işten uzaklaşmak emin ol seni bunalıma sokacak bu kez... Senelik izne ayrılıp biraz onlarla vakit geçirmen en iyisi gibi...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. bayram sonrası izine cıkıcam canım insallahhhhh :)

      Sil
  12. O kadar güzel, içtenlikle anlatıyorsunuz ki, sıkıntınızı ta yüreğinde hissediyor insan. Ama anne olmak böyle bir şey. Bu kaygıyı, endişeyi, iç sıkıntısını her zor durumda hissedeceksiniz. Çünkü çocuklarını seven iyi bir annesiniz. Belki çocukların durumuna göre, yakınlarınızdan aldığınız yardıma göre bu kaygıların dozu azalacak. Siz işe giderken onların soruları hep olacak. o sorular belki delip geçecek. Ama gerçekçi olursak anneanne ve babaannesinin yardım edebildiği kaç şanslı çocuk var.
    İş bırakma durumunda ekonomik açıdan, ruhsal ve sosyal açıdan sizin sıkıntılarınız eve yansıyacak. Belki bu yıllarda biraz daha yorulacaksınız ama bazı şeylerin bedeli ağırdır.
    Sorumluluğunuzun farkındasınız, ne güzel. Bugünleri not edin, gelecekte çocuklarınız sizi nasıl da takdir edecekler. Zorlukların üstesinden kalkacaksınız, eminim.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. yazdığım yazılara en cok sizin gibi beni anladığını dile getiren yorumlar mutlu ediyor yaşadığım bir cok biliyorumki birçok annenin de yaşadıkları o yüzden birbirimizi daha iyi anlıyoruz sanırım :) çok teşekkür ederim not ediyorum blogum cocuklara hatıra kalacak ;)

      Sil
  13. Birkaç ay önce bir pedagogla görüşmüştüm. (Bizim kıza da anneanne ve babaanne dönüşümlü bakıyor. Ve bir takım sağlık problemleri olunca napsak eylül-ekim gibi kreşe mi versek, ücretsiz izin alsam ben mi baksam diye düşündüğümüz bir zamanda dengem alt üst oldu ve pedagogla görüştüm hangisi doğru diye) Onun söylediği bir şey vardı. Tabiki her anne çocuğunu kendisi büyütmek ister, yanında olmak ister ama salt doğru diye birşey yoktur dedi. Eskiden çalışan kadın fazla olmadığı için genelde bizleri annelerimiz büyüttü. Eğer annelerin büyüttüğü çocuklar sağlıklı/mutlu/başarılı olacak diye düşünseydik şu anda hepimizin mükemmel insanlar olmamız gerekirdi dedi. Şöyle düşün Gülşahcım, Ela hep bu yaşta kalmayacak. Büyüyecek ve maddi ihtiyaçları da artacak. Ve maddi ihtiyaçlarına yetemediğiniz bir zaman olduğunda emin ol onun vicdan azabı daha ağır basacak. Bence bir ailenin gelir seviyesi ne olursa olsun, kadının mutlaka bugün olmasa bile yarın yapabileceği bir işi olmalı. Maddi yükün tamamı babaya bırakılmamalı. Ve şunu da unutma kızlar annelerini örnek alıyorlar.. Öpüyorum seni..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. yüreğime nasıl su serptin yorumunla anlatamam gercekten cok teşekkür ederim blog yazmanın bu kısmını cok ama cok seviyorum yuzunu gormeden yorum yapan herkesi yanıbasında hissedebiliyorsun ;) çok opuyorummm seni çok sağol cnm yazdıkların cok doğru

      Sil
  14. Gülşah Hanım hiç olmazsa sizin çocuğunuza bakan bir ananesi varmış. Benim öyle bir şansım da olmadı. Çalışırken büyüttüm kızımı, şimdi evlendi kendi evinde.İşi bırakmak hiç kolay bir seçim değil. Hele böylesi bir dönemde. Kendinizi üzmeyin boş yere .Bir bakmışsınız çocuklar ilkokula başlamış.Sevgiler...))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet doğru soyluyorsunuz gercekten o konuda cok sanslı oldugumun farkındayım :) biri ilkokula basladı bile elbet kücük olanda büyüyecek :) sevgiler

      Sil
  15. Cok zor valla ama onların gelecekleri için çalışıyoruz değil mi.Benim kızım da hiç yanımdan ayrılmak istemezdi küçükken.Ama zamanla kabulleniyor onlarda.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. aynen oyle gelecekleri icin cekiyoruz bu vicdan azabınıda zamanla onlar kabulleniyor ama anneler kabullenemiyor bi türlü :)

      Sil
  16. ya maddi zorlanıyor insan yada manevi..çok zor Allah kolaylık versin

    YanıtlayınSil
  17. Çalışan annelerin en büyük problemi. Allah herkese kolaylık versin.

    YanıtlayınSil
  18. Çalışmadığım halde vicdan meselesi yaşayan bir anneyim. Her zaman ne yapsam, ne etsem, acaba her her şeyi doğru yaptım mı, iyi ettim mi, acaba yetebildim mi durumları yakayı bırakmıyor. Zamanla çocuğuma benim kadar kimse bakamaz, yetemez düşüncesi de oturuyor. Bu yüzden işe ara verip sonra dönmek de tam olarak yerinde bir karar olmayabilir. Sonuç olarak çocuk, içinde bulunduğu durum neyse ona alışarak yaşamayı öğreniyor. Çalışan anneyse çalışan, evdeyse evde.. Çocuk bunu kabulleniyor. Ve emin olun çocuk anneye hiç bir türlü doymuyor. 24 saat benimle olan çocuklarım bile bana doymuyor. bence en iyisi alışılmış düzende devam etmek. Ara verdikten sonra daha zor olur her şey.

    Ha şu sorunu çalışan anne daha çok yaşayabilir. İş dönüşü evde bir sürü iş. Okullu çocuğun dersi.. Küçüğün ilgi isteyen tutumları. vs.. vs... Bunların hepsi iş dönüşü 2-3 saatlik zaman diliminde halledilecek.çocuk annenin çalışmasından kaynaklanan eksikliğini bu 2-3 saat içerinde 24 saate bedel şekilde çıkaracak...Bilinçli, sabırlı ve çözüm odaklı düşünen annesiniz. Üstesinden geleceğinizi düşünüyorum...
    Sevgiler..:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet bide işin bu tarafı var evdeysende bi vicdan azaplık mesele bulunuyor birde evdeyken de cocuk anneye doymaya biliyor. Herşeyimiz koşturma o ayrı zaten o tempoya hepimiz alışıyoruz :) güzel yorum için teşekkür ederim insallah tüm anneler herseyin üstesinden gelecek ;) sevgiler

      Sil
  19. çalışan anneler için zor bi durum allah kolaylık versin

    YanıtlayınSil
  20. Çok çok çok şanslıyım ki, bir devlet memuru olarak, 2 yıl ücretsiz hakkımı kullanıyorum. Yakın zamanda işe dönücem ve şimdiden ben de senin gibi vicdan yapmaya başladım. O da ben de birbirimize öyle alıştık ki.
    Tek tesellim, aynı mahallede oturduğumuz için sıklıkla görüşebildiğimiz ve dolayısıyla kızımın ona da çok alıştığı anneannenin varlığı.
    Ve emin ol sen de çok şanslısın ki, anneanneye, gözün arkada kalmadan bırakabiliyorsun evladını.
    Kaliteli zaman geçirebilmek adına kısıtlı vakitlerde çocuğun anneye, annenin de çocuğa maksimum sevgi-ilgi göstermesi doyuma ulaştırır her 2 tarafı diye düşünüyorum.
    Sen de, ben de, bizim durumumuzda olan herkes de vicdan yapmasın. Evet, önce kendimiz için kendi ayaklarımız üzerinde durmak için çalışıyorduk ama şimdi bu amaçlara evlatlarımızın geleceği de eklendi.
    Ela da Yağız da çok akıllı çocuklar, onlar da seni anlıyorlardır zaten, emin ol ;)
    Sevgiler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. 2 yıl bile yetmiyor insana değilmi? sık sık gorecek olman büyük teselli benim tek dezavantajım işyerim resmen şehir dısında evime cok uzak. dediğin gibi ayaklarımızın üzerinde durmaktan cıktı çalışma meselesi çocuklarının geleceği için çırpınıyor artık anneler. Bakma sen vicdan ara ara dürtüyor ama 11 senedir iyikide çalışmışım diyorum çoğu zaman annelik=gelgitler :))) durum bu ;) sevgilerrrr

      Sil
  21. Çalışan annenin sıkıntısı da evladı işte. Allah yardımcın olsun çok vicdan yapma ev de olduğun zamanlarda acısını birlikte çıkarırsınız.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çıkarıyoruz valla doğru yeri geliyor heryeri dagınık bırakıyorum o uyuyana kadar iş yapmıyrum ;)

      Sil
  22. Ben oğlum için istifa ettim yaklaşık üç senedir evdeyim. Seneye tekrar hamilelik düşünüyorum bir üç sene daha evdeyim. Kadınların işi zor yaa! Ben de ev de çok sıkılıyorum ama içim rahat. Oğlum da bayağa özgüvenli bir çocuk. Artları da vaaar eksileri de...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. aynen oyle iyi taraflarıda var kotu tarafları da 2.cocukdan sonra düzeni kurmak evde olmak çok daha önemli

      Sil
  23. okul başladıktan sonra da yanında olmak gerekiyor bence, okula henüz başlamadı kızım ama okul zamanı annenin sorumlulukları da artıyor. İmkan olsa her anne çocuğunun her anında yanında olsa....
    iş yerindeki hakları bırakmak çok da doğru gelmiyor...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ahh keşke hep yanlarında olsak ama oyle bi dunyada yok sanırım :) ilkokul 1 den sonra iyice bagımsız oluyorlar zaten. yokk 11 yıllık hakkımı almadan bırakamam zaten anca verirlerse cıkar giderim :)

      Sil
  24. offf gülşah ben tek çocukta yaşıyorum bu vicdan muhasebesini. o gelgitler o kadar yoruyor ki insanı.sonra ama onun için diyorum. evet ara verme şansı olan versin. ama benim işyerinde 10 senem var ve onca emeğim. ara vermek kısmı herşeye sıfırdan başlamak benim için imkansız yani.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. benimde senem cok canım haklarımı da alamıyorum o yuzden bende yakamıyorum işte caresizlik boyle bisey yapıcak bisey yok

      Sil
  25. Biz kadınların hayatı , anneliğin verdiği vicdan azaplarının akılla boğuşmasıyla geçiyor . Ne kadar kötü hissedersen de şöyle düşün Ela büyüyecek, Ela okula gidecek , Ela sosyalleşecek , ela'nın ihtiyaçları olacak bugün geçici ama yarın seni neler bekliyor bir düşün . İş hayatına son vermeni kesinlikle öneremem ama bunu Ela ya bol bol sarılarak , onunla daha fazla zaman geçirip duygusal ve Bilişsel ihtiyaçlarına cevap vererek kaliteli zamanı önerebilirim. Çünkü bir müddet sonra da diyeceksin ki ee çocuklar Büyüdü şimdi ne olacak ? :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. doğru beklenen son bu cocuklar buyuyunce boslukta kalıcam :) calısmaya da alısan insan evde bos oturamaz :)

      Sil
  26. Ah ah anne değilim ama çevremde çalışan annelerin en çok takındığı konu bu sanırım :( Allah kolaylık versin

    YanıtlayınSil
  27. Ahh ahhh kanayan bir yara bu konu bende hele hele bakıcı bulamadığım şu günlerde. Çocuklarımızın yaşları nerdeyse aynı çoğu özelliğimiz aynı aslında. Özel şirkette 15. yılımı çalışıyorum çok şükür ki 14 ay doğum izni kullandım ama yetmiyor işte çünkü çok küçükler. Allah'tan benimkiler erkek çocuğu ve senin ufaklık kadar sevgi böcüğü değiller yaradılış itibariyle...Bir çok kişi bahsetmiş ama ben de değinmeden edemeyeceğim annenin bakması öyle büyük bir şanski anlatamam sana. Zaten evladını bırakıp işe gelmek zorken yanında bir de başka insanların (bakıcıların) kaprisleriyle uğraşmak ayrıca yoruyor beni. Bazen oluyor bana da arkama bakmadan gidesim geliyor. Ama nedenlerimiz hep aynı olmuyor işte bunalımlı dönemlerimiz oluyor ve bu dönemler bizi hep bırakıp gitmeye itiyor. Peki daha mı iyi olacak. Çocuklarımız büyüyüp ihtiyaçları arttığı zaman onlara yetemediğimiz zamanki vicdan azabımız ne olacak. İhtiyacımız olan malesef biraz zaman ve bolca sabır...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. okadar doğru ki yazdıkların dicek lafım yok zaten vicdan susup mantık devreye girdiğinde kafamdan geçen tamda bunlar oluyor.

      Sil
    2. Zaman ve sabrın yanında çokça da birbirimize destek olacağız yoksa birgün inceldiği yerden kopuverecek

      Sil
  28. işi bırakıp ilerde tekrar çalışsan olmuyo muuuuu, ekonomik yönden yaniii.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. 11 yıllık tazminatı yakıp gitmek intihar gibi bisey :)

      Sil
  29. Gülşah'cım seni tanımadan seven ve çok taktir eden bir anneyim. Bende çalışma hayatını seven ama bir çocukla tüm duyguları bir birine girmiş bir anneyim. Evet bu dönemler geçecek biliyoruz ama çocuklarımızın bu yaşlarını da doya doya yaşayamıyormuşuz gibi sürekli bir vicdan azabı çekiyorum. Allah yardımcımız olsun. Gönlünden geçenlerin gerçek olması dileğiyle :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. canım çok teşekkür ederimmmm aminnn hepimizden gönlünden geçenler gerçek olsun insallahhhhh ;)

      Sil
  30. Kaygılarında o kadar haklısın ki. Ben tek çocuğum ve çalışan bir annem vardı. Çocukken hep annemi suçladım yanımda olmadı diye. Tabii ki büyünce daha farklı bakıyorsun ama çocuk aklı işte okuldan eve geldiğimde bile annem evde olsun bana kek pasta yapsın isterdim.

    YanıtlayınSil
  31. 3 çocuk büyüten çalışan bir anne olarak iyi bilirim bu duyguları geçti gitti ama hep vicdanım sızlar aklıma geldikçe :(
    http://www.hadisofraya.com/cilekli-marshmallow-mousse-2/

    YanıtlayınSil
  32. Büyük oğlum ana sınıfına başlayana kadar çalışmıyordum. Sonra işe başladım. onda zorlanmadım .Ama küçük oğlumda çok sıkıntılı dönemler geçirdik. Bakıcı tutamadık,ailemizden uzak olduğumuz içinde aile desteği sadece yaz tatilinde en fazla 20 günle kısıtlıydı. Ama eşimin çalışma saatleri akşama döndüğü için birbirimizi bekliyorduk :) ben mesaiden çıkıyordum evin kapısında eşim hazır halde beni bekliyordu çıkmak için. Bizim küçük oğlanda bir az sevgi pıtırcığı gibiydi. Ama anlattığın senaryoları pek yaşamadık. Ama kendi vicdanım beni zorluyordu. Eşime daha çok yük biniyordu. Bir ara apartman görevlisinin eşinden rica etmiştik bakmasını ki, komşuma 2-3 defa telefon açıyordum,kapıyı dinlesin diye :) paranoyaka bağlamıştım :) şükürler olsun geçti, gitti..Şimdi ergenlik yolunda,kendi başına evde rahatlıkla kalıyor :) Demem o ki; geçiyor.Öyle ya da böyle. Ela'cıkta zaman içinde atlatacaktır. Hele büyüyünce seni daha iyi anlayacaktır. Sabır ..sabır. .Ela'yı sevgiyle kucaklıyorum.

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe