3 Eyl 2015

Çocuk Yetiştirme de Kullanım Kılavuzu


2 yaş sendromlari
Her yeni doğan bebeğin yanında doğduğu andan itibaren neler yapacağını, büyürken hangi sorunlarla karşılaşılacağını anlatan bir kılavuz olsa harika olurdu değilmi? :)

 Maalesef yok o zaman iş başa düşüyor. Çocuk büyütürken hatalar yapsakta resmen kitap yazacak kadar tecrübe sahibi oluyoruz. Hele şu 2 yaşlı sendromlar benim gibi her anne babaya kalın ciltli roman yazdırır diye düşünüyorum.

 Bu sıra bir sürü telaşım var. Ama Ela sağolsun 2,5 yaşına girmesiyle sendromun orta göbeğine bizi birden sürükledi. Evde sürekli herkes birbirine bağırıyor. Çünkü Ela herkese bağırarak her istediğini yaptırmaya çalışıyor. Diğeri 9 yaşında erken ergenlik denilen dönemde daha bir asabi. Her söylenilene kızıyor, her söylenilene itiraz ediyor.

 Sakin kalmak için elimden geleni yapıyorum. Güzelce açıklıyorum ama ikna olması çok zor olan bir evlat çığlıklarının sonu gelmiyor. Yine deee pes edip dediğini yapmıyorummmm. Valla yapmıyorum çünkü biliyorum ki sonra bunu huy haline getiriyor 2. çocukda daha bir tecrübe ediyorsun tabi başına gelecekleri :)

 Yağız'ı da kontrol etmek gerekiyor. Çünkü her fırsatta gidip Ela'yı ısrarla daha bir kızdırıyor. Sonra ne mi oluyor yapma etme demeye kalmıyor eli maşalı küçük hanım abisine saldırıyor. İkisine ayrı dert anlatıyorum.

 Bana göre anneliğin en zor yanı; "Çocuğunuza doğru davranışı öğretirken acaba ben ona doğru davranıyormuyum kaygısı yaşamak." Bu istem dışı olan bir şey tıpkı yetersizmi kalıyorum vicdanına benziyor ama daha derini, daha bir cevapsız olanı. "Eğitim aile de başlar" lafına sonuna kadar katıldığım için her anne gibi mükemmel olmasa da çocuklarım için en iyisini yapabilmek şu hayatta en büyük hedefim.

 Geçen gün bir şey oldu ve Ela ya kızdım "beni çok üzüyorsun" dedim oda bana döndü "sende beni üzüyorsun kızma bana" dedi. Birden olduğum yerde ufacık kaldığımı hissettim onların gözünden sürekli bakmaya çalışsam da bir yere kadar empati kurabiliyorum. Belki farkında olmadan sesimi kontrol ediyorum ama kızgınlığımı bastıramıyorum sanırım. Onlar etkilenmesin diye ağız tadıyla karı koca kavgası bile yapamıyoruz içimde kalıyor her şey :)

 Kısaca bu sendromlu günler beni emzik bırakma , biberon bırakma ve bez bırakma dönemlerinden çok daha fazla yordu. Şu dönemleri bir bitireyim çocuklar büyüsün evlenip barklansın emekliliğim de oturup çocuk yetiştirme de kullanım kılavuzu adlı kitap yazacağım :)

Sevgiler,






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

39 yorum:

  1. Maaşallah her ikisine de. Onlar evlenip barklanınca bu sefer torun büyütme kılavuzuna ihtiyaç duyabilirsiniz :)

    YanıtlayınSil
  2. Ayyy canım yaaa cidden Allah sabır versin ama inan Dünya tatlısı iki evladın var tatlarından yeme de yanında yat :) Maşallah..

    YanıtlayınSil
  3. hayir isin kotuusu biri birine benzemiyor, her cocuk icin ayri bi kullanim klavuzu lazim. Bendekiler gece ve gunduz gibi ayri karakterleri.

    YanıtlayınSil
  4. O kullanım kılavuzu şart gerçekten..:)

    YanıtlayınSil
  5. İkisinin de en zor dönemleri. İki yaş sendromu hele ki tam bir feceat! Biz de yaşıyoruz oradan biliyorum.:) Annelik gerçekten çok zor, Allah sabır versin. Bu kitabı çıkar da bizden sonrakiler biraz rahat etsin.;)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. bizim cocuklarda bi ceksin bakalım cocuklarının 2 yaş sendromlarını annemi şimdi anlıyorum derler belki :) ne kotuyum ya :)))

      Sil
  6. Allah yardımcınız olsun.
    Kılavuz olayı çok mantıklı, bebiş doğduğunda ayrı, evlenirken de ayrı kılavuz versinler. Kocaları kullanma kılavuzu da lazım :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. kocalar içinde ayrı hazırlanmalı oda bi kaç cilt tutabilir çözülecek bir konuda değil :)))

      Sil
  7. Hiç bir şey değil de en zoru bu işte. Şu an Berrak'da Ela gibi . Sessizliğimi koruyarak , tahammüllü davranmaya , sabırlı olmaya çalışıyorum . Ama son 10 gündür ağlamaklı bir şeyler yaptırmaya çalışması sürekli böğüre böğüre ağlaması , inatçı bir keçi gibi davranması çaresiz bırakıyor beni . Sakinliğimi susarak korumaya çalışııyorum . Mümkünse o kılavuzdan bende alayım . :)

    YanıtlayınSil
  8. Tatlılıklarını yerim , maşallah (:

    YanıtlayınSil
  9. Bizim evdede aynı kargaşa, hır-gür. Biran önc okullar açılsın canları çok sıkıldı bunların...

    YanıtlayınSil
  10. Bu konuda gerçekten kitap yazabilirsin.

    YanıtlayınSil
  11. Ay kıyamammmmmm sen de beni üzüyorsun mu demiş annesi? Vay minik afacan vay, valla annelik zor sanat, Allah kolaylık versin Gülşah'cığım, bol sabır, bol sabır, çok sıkılınca arada mutfak rafından bildiğin nane kavanozunu al, içine çek, kokla bak nasıl iyi gelecek, ben keşfettim bunu:)
    sevgiler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. şimdiki çocuklarda dil pabuç gibi :) nane kavanozu iyi fikirmiş ablacım sakinleştirebilir deneyeceğim bunu mutlaka :)

      Sil
  12. Allah sabır versin Gülşahcım.
    Benim kuzuların arasında 12 yaş fark olduğu için ikisi arasında tek bir sorunumuz bile olmuyor.Çocuklara bağırma konusunda ufak olanlar daha bir dikkatli sanki anne baba nasıl davranıyorsa onlar da o şekilde davranmaya çalışıyor.Onlar evlenince daha torunlar var bakılacak :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. büyükte ergenlik sorunları yoksa şanslısın valla canım :) ufaklar zaten çok fazla cin :)

      Sil
  13. ne güzel demişsin gülşahçım anneliğin en zor yanı gerçektende onlara doğru davranışı öğretmeye çalışırken acaba biz doğru davranıyormuyuz kısmı zor işler gerçekten

    YanıtlayınSil
  14. Gülşah'cım yarama tuz basmışsın. Bizde tam 2.5 yaşını doldurmuş olmanın asiliğini inanılmaz yaşıyoruz. İstediğini ağlayarak yaptırmaya çalışmaktan vazgeçmiyor bende ileride beter olacak diye geri adım atmıyorum ama sakinliği korumak bazen çok yıpratıyor. Bazende bir bakıyorum çocuk bal gibi oluyor sonra kendi kendime acaba çok mu abartıyorum diye düşünmeden kendimi alamıyorum :)) Allah hepimize sabır çocuklarımıza da uyumluluk versin ;))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. dimi sürekli kendimizi sorgularken buluyoruz garip bi duygu :)

      Sil
  15. benim oğlum da hep aynı şeyi söylerdi hala söyler bana kızma diye öyle deyince de hakikaten insan durup düşünüyor

    YanıtlayınSil
  16. ahaha valla güldüm, kitabı bekliyorum :)

    YanıtlayınSil
  17. Annem buyudukce dertleri de buyuyor hele siz bi ellere karisin der. Yani evlendirince de pek rahat yok zannedersem :P

    YanıtlayınSil
  18. benimkilerin arası 7 yaş ama aynı sıkıntılar devam ediyor :)

    YanıtlayınSil
  19. Allah nazarlardan korusun, maşallah. Zaten anne demek nerdeyse herşeyde uzman demek. Bazen doktorlardan bile bilgiliyiz:)

    YanıtlayınSil
  20. Allah sabır versin çocuk doğurma fikrimden bir anlık cayar gibi oldum :D gerçi ben bir tane de olsa istiyorum tabi ki öncelikle hastalığımı yeni atlattım kısmet belli mi olur bir tane olur ve sen ve senin gibi olan sendromlu annelerden olurum :D gülşah bana yardım ettttt diye bağırırım buralarda :))))
    allah sabır versin yine de doğru olanda bence sabırlı olmak gibi geliyor sonuçta o dönemlerde geçeçek hayatta herşeyin geçtiği gibi,ömür bitiyor bir bakmışsın yaşlanmışsın o yüzden kendini de yıpratmadan biraz sakince geçmeye çalışmalısın gerçi ben anne değilim konuşması kolay ama yine de mantıken böyle düşünüyorum :D
    tabiki söz konusu başa gelince mantık da devreden kalkabilir :)

    YanıtlayınSil
  21. Duygularıma tercüman oldu bu yazı.Allah kolaylık versin hepimize ...

    YanıtlayınSil
  22. Çocuk yapma fikri bana çok uzak :)

    YanıtlayınSil
  23. şu an aynı durumdayız biliyormusunuz. Korkunç gerçekten. onlara bibirinize bağırmayın derken, bir anda kendimi bağırıyor buluyorum :(
    umarım çabuk biter.
    sevgiler

    YanıtlayınSil
  24. Biz de yasiyoruz ayni seyleri bir de yuzunuzu tirmalama huyu basladi. Bir cep kitabi olsaydi hemen baksaydik ne yapacagimiza:))

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe