27 Eki 2015

Çocuklar Neden SIKILIR


çocukların canı neden sıkılır

 10 yıldır anneyim ve çocuklarımın ağzından "anneee" kelimesinden sonra en çok duyduğum sözcük "SIKILDIM".

 Hafta sonu arabaya bindik herkes koltuğuna bağlandı daha otoparktan yeni çıkıyoruz. Ela "anne ben sıkıldım" dedi. Nasıl ya?

 Pazar günü evde keyif yapmak varken kahvaltıdan sonra "nolurrr dışarı çıkalım" diyen çocukları dinleyip sırf onlar eve kapalı kalmasın eğlensin diye apar topar evden çıkıyoruz ama küçük hanım daha arabaya bindiğimiz an "sıkıldım" diyor. Kızım parka gidiyoruz al kitabınla oyna desem de yol boyu takılmış plak gibi "sıkıldım" dedi.

 Yağız Ela bu kadar sıkıldım dediği için sanırım eskisi kadar sık kullanmıyor bu kelimeyi ama onun da sıkıldığını evdeyken sakin sakin dibime yanaşmasından anlıyorum. Tabii büyük olduğu için git odanda kitap okuyup özet yap dediğim de bir nebze de olsa sıkılma süresini aza indirebiliyoruz. Ya da ver eline tablet bak bakalım tüm gün sıkılıyormu? Ama işte mükemmel ebeveyn olma çabamız var ya tv ve tabletten uzak tutuyoruz.

 Yağız daha kontrol edilebilir durum da ama Ela maalesef hep bir etkinlik peşinde. Saklambaç oynayalım, puzzle yapalım, hamur oynayalım derken yine de sıkılacak mutlaka zaman bulabiliyor.

 Hele ki çocuksuz misafir gelsin aman Allah'ım sıkılıp nasıl dikkat çekmeye çalıştığını anlatacak kelime yok. Sonuç misafirim Ela ile oynuyor ben yalnız takılıyorum.

 Ben çocukluğumu hatırlıyorum da misafir gelince mum gibi olurduk. Hatta bir gün önceden annem temizlik yaptığı için evde olağanüstü hal ilan edilir kimse gıkını çıkaramaz eline ekmek alamazdı. Binbir tembihle de misafir geldiği zaman sessizce bir köşede oyun oynardık. Yine de hiç sıkıldığımı hatırlamıyorum.

 Ama bizim annelerimizin bu dönemde ki gibi hadi gel kızım birlikte vakit geçirelim, sinemaya gidelim, evde o kaseden bu kaseye montessori etkinliği yapalım, tel süzgeçe çubuk makarna batıralım diye kendini paraladığını hiç hatırlamıyorum. Yani hiç mükemmel olma çabaları yoktu. Şimdi ki anneler olarak biz yeni nesile ayak uydurmaya çalışıp hep bir tık üste çıkma derdindeyiz. İyi giyinsin, güzel vakit geçirsin, yüzü gülsün, aman ağlamasın derken ipin ucunu kaçırıyor gibiyiz.

 Hele ki benim gibi çalışan anneler aşırı yüklenilen vicdan azaplarını rahatlatmak için hadi bir oyuncak alayım sevinsin ya da o kadar yorgunluğa rağmen yatana kadar oynayım da kaliteli vakit geçirmiş olayım stresine çok fazla giriyoruz.

 Düşününce ne gerek var bu kadar kasmaya diyor insan ama maalesef uygulaması yani annem gibi anne olabilmem bu şartlar altında mümkün değil. Çünkü zamane çocukları da benim çocukluğum gibi değil.

 Şöyle bir düşünüyorum da kızdığım da bir terlik fırlatsam mazallah psikolojisi bozulur gururu zedelenir ileri ki yaşlarına kalacak hasar kalır. Seçme hakkını elinden alsam ben önüne ne koyarsam yiceksin, ne alırsam giyeceksin falan desem öz güveni kaybolur. Öyle insan içinde "sen büyüklerin işine karışma" desem birey olduğunun farkına varmaz hopp yine psikolojisi bozulur. Yeni nesili biz mi böyle yaptık yoksa 21.yüzyıl mı bizi bu hale getirdi pek emin değilim.

 Tek bildiğim özgüveni tavan yapmış evlat yetiştirmek hepimizin boynunun borcu olmuş durumda :) Hal böyle olunca da "çocuklar neden sıkılır" diye düşünmeyi bırakıp sıkılan çocuğu acaba daha nasıl oyalarım diye çözüm bulmakta fayda var lakin bu zamane çocuklarını başka türlü susturmak çok zor.

 Büyüklerin deyimiyle "çak ağzına 2 tane" diyerek öneri de bulunamıyorum çünkü ağza çakmak büyük bir şiddettir :)

 Sevgiler,





36 yorum:

  1. ahahahaha :D ben de çok sıkılan biriydim hala da sıkılıyorum sıkıldım deyince annem al eline örgü ör derdi 6 yaşımdan öncesini hatırlamıyorum hayal meyal hatırladığım 5 yaşımda oya örmeyi öğrendiğim :D Ela'da sıkıldım diyor. ne yapalım diyorum yapboz oynayalım. yapboz yaparken bakıyorum da Ela tüm dikkatini yapboza vermiş sıkıntı kalmamış :D
    bu bücürler bizi parmağında oynatıyorlar valla.
    öperiimmm :*

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. hemde nasıl oynatıyorlar yapboz da sokmuyor belli bi noktadan sonra :)

      Sil
  2. Yaşı nedeniyle çok normal bence. İlgileri çok çabuk dağılıyor bu yaşta. Öğrenme hevesiyle her şeye atılmak istiyorlar, sevmeyincede bahane hazır sıkıldım....İnsan şu dönem yorlduğu şeyleri birkaç yıl sonra unutuyor. Hoş o zaman da başka sıkıntılar başlıyor ya:)))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. her dönemin zorlukları başka gercekten geçici çözümlerle aşacağız herseyi :)başka çare yok

      Sil
  3. Vallahi bazen ben bile sıkılıyorum evde, gerçi bizim nazımız geçmiyor pek. Çocuklar bence farkında pek sevildiğinin :) Ela nın sıkıldım diyen dillerini yerim, maşallah^^

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. valla bende sıkılıyorum ama beni anlayan yok :)))

      Sil
  4. Sen terlik fırlatmazsın,kıyamazsın:))ya bak aklıma ne geldi, ben çocukken resimli masal kitaplarıyla hiç sıkılmazdım, çizgi roman Tom Miks, Teksas filan hep onlara bakardım. Bir dene istersen....kolay gelsin:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. yok valla kıyamam :)bir sürü masal kitabımız var oyuncaktan çok kitap alıyorum ablacım güzel vakit geçiriyor kitaplarla

      Sil
  5. Benim kızlarım 11 yaşındalar.. Bu yaşa kadar şunu öğrendim ki çocuklar elbette ki sıkılacaklar ve mutlaka kendilerini oyalayacak bir şeyleri kendileri bulacaklar :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet işte o aşamaya gelebilmek önemli kendi kendine oyalanması şart zamanla olacak insallah :)

      Sil
  6. Ayyhh sizde de varmış şükürler olsun yalnız değilmişim. Onur henüz sıkıldım demiyor ama Görkem sağolsun onun yerine de sıkılıyor. O sıkıldım deyince içime koca bir öküz oturuyor sanki. Yazdıklarına kelimesi kelimesine katılıyorum. Bizde durum aynı çünkü. Kolaylıklar diliyorum tüm sıkılgan çocuk annelerine :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. tüm sıkılan çocuklara sevgilerimi iletiyorum :))

      Sil
  7. valla ancak bu kadar güzel anlatılırdı bu durum ama melasef zaman böle ve çocuklar böle büyüyor keske herşey bizim çocukluğumuzdaki gibi olabilse

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet maalesef zamane cocukları boyle idare etmeyide öğretiyorlar hepimize ;)

      Sil
  8. Bizim çocukluğumuz maalesef geçmişte kaldı. Ne kadar getirmeye çalışsak da gelmiyor..

    Bu sıkılma hastalığı bütün çocuklarda olduğuna göre biz anneler bireysel olarak suçlu değiliz bu konuda. Sanırım bu teknoloji çağının getirdiği bir sonuç.. Bir de şu var mesela: Şu an düşününce bizim aşırı isteklerimiz, sıkılmalarımız falan yoktu çocukken. Kendi halinde çocuklardık.:) :) ama eminim ki benim gibi pek çoğumuz büyüklerimizden şu sözü duymuştur: "Bizim zamanımızda böylemiydi?" Yani biz de büyüklerimize farklı geliyorduk. Ama bize göre normaldik..:) Şimdi bizim çocuklarımı da bize farklı geliyorlar. Ama kendilerine göre normaller..:)

    Benim söylediklerim masum sayılabilecek sıkılgan ve istekleri bitmeyen çocuklar için geçerli. Aşırı uçları tasvip etmediğimi de söylemeliyim. Aile otoritesinin olmadığı yerde çok da sağlıklı çocuklar yetişip, ilerde sağlıklı bireyler olacağını sanmıyorum. Yani aslında biz dengeyi sağlamaya çalışırsak, çocukların yaptıkları da ilerde dengeyi buluyor...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet işte bizler kendi halimizdeydik simdi teknoljinin getirdiklerini dusununce + buna birde doyumsuz olan cocukları ekleyince sıkılmak kacınılmaz oluyor.
      aşırı uçlar biraz şımarık yetiştirilmeye kaçıyor benimde hiç onaylamadıgım birşey oylelerini dusununce cocuklarımı opup basıma koyasım geliyor :)

      Sil
  9. Bu zamanda sıkılmayan kimse yok sanırım. Tek çocuklara özgü değil.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Tüm çocuklarda var bu sorun annelerin ise sıkılmaya vakti bile yok :)

      Sil
  10. Allahım yanakların güzelliğine bak sığmamış avuçlarına onun sıkılmasına ölürüm ben ((:

    YanıtlayınSil
  11. ya bizim evin klonlanmış hali resmen. siz ne yapıyorsunuz diye sorarsan, evde cok vakit gecirdiğimden çok fazla sıkılmalarına fırsat vermemeye çalışıyorum. Ama yine de sıkılıyorlarrrrr

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. :)) sonu yok yani başlarındada dursan sıkılıyorlar

      Sil
  12. :)) bizimkiler sıkıca can iyidir kolay çıkmaz derlerdi bazen aklımıza gelir güleriz:)))
    Kıyamam ben ona :)
    Yaşı gereği biraz da hafta içi sizi çok özlemesiyle alakalı da olabilir. Kolaylıklar diliyorum canım.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. babaannem derdi o lafı cok :) yaşıyla alakalı ablacım zamanla geçecek inşallah

      Sil
  13. "benim canım sıkıldı ama" cümlemiz var bizim de:)
    Her sıkıldığında onu oyalacak birşeyler bulmaya çalışıyorum ama o daha da abartıyor bu durumu. Ve bizim en büyük sorunlarımızdan biri tek başına vakit geçirmeyi bilmemesi.
    Nasıl olacak bilmiyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. aslında hepsinin tum sorunumu bu şimdikiler yalnız oynamayı bir türlü beceremiyorlar 9 yaşındaki oğlumda pek kalmadı artık sıkıldımlar demekki zamanla bitecek :) daha vakit var yani :))

      Sil
  14. Önlerine dünyayı yığsan yine sıkılacaklar. :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. hehehhe çok umut dolusun canım ya :) geçecek geçecek oyle düşünelim

      Sil
  15. eskiden ben kendi kendimi oyalardım ve sıkıldığımı da hatırlamıyorum ama bizim bahçemiz vardı ve çok zevkle oynardım orada yine de bizim çocuklar durumu biraz abartıyorlar benim oğlan da çok kullanırdı o lafı hala da kullanır hakikaten ağzına iki tane değil ama iyi bir azarı hak etmiyor değil bence :-)))

    YanıtlayınSil
  16. Biz bile sıkılmıyor muyuz dönem dönem (:

    YanıtlayınSil
  17. Ananem "sıkı can iyidir, kolay çıkmaz" derdi :D Daha erken ama ilkokul döneminde söyleyebilirsin heralde hehehe Eskiden biz daha yaratıcı manevi oyunlar içindeydik, şimdi ne yazık ki kurallar ve oyuncaklar var, yaratıcılığa yer kalmayabiliyor..

    YanıtlayınSil
  18. Çocukluğumuzda mahallenin çocuklarının arasına katıldık mı sıkılmak aklımıza bile gelmezdi. Evde dört duvar arasında kalınca ne yapsın çocuklar, onlar da haklı...

    YanıtlayınSil
  19. etkinlik yapmayan çocugunun eline kuru bir ekmek verip sokağa salan düşer başına bir iş gelir endişesi taşımayan anneler hala var günümüzde.Bende günlerce bunu sorguladım bez bebeğim vardı annem dikmişti terbiye disiplin seninde dediğin gibi misafir gelince gıkımız çıkmazdı sıkılmak nasıl bir şeydi o dönemler inan hiç bilmiyorum ben.

    YanıtlayınSil
  20. Bizlerin mukemmel anne baba olmaya calismamizin yaninda biraz da cocuklarimiz artik evlere mahkum olduklari icin galiba cabuk sIkIliyorlar. Ben kendi cocuklugumdan hatirliyotum bi sokaklatda oynardik vakyimiz.kalmazdi ki :-) e birde biz simdiki cocuklar.gibi davransak terlik yeme.ihtimalimiz var di :-)
    madamemine.blogspot.com

    YanıtlayınSil
  21. Ben de Emine Hanım'ın dediklerine katılıyorum, sadece ev içinde vakit geçirmek zorunda kalan çağımız çocuklarının sıkılacak çok vakitleri var tabii. Ama bahçeli evlerde herhalde bu durum çok nadir olur derim. Dışarıda ayrı bir dünya onları bekliyor vakit geçirecek, oynayacak.
    Şimdi alanları daraldığı için bu sorun oluyor.Kolaylıklar diliyorum size.

    YanıtlayınSil
  22. Senin yazılarında hep kendimi görüyorum canım ya. Buse de özellikle arabada çok sıkılıyor. Oyalayacağım diye yapmadığım şaklabanlık kalmıyor. En çok balon şişirince oyalıyor. Varana kadar balon şişiirp, duruyoruz:)

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe