22 Ara 2015

Çocuklara Nasıl Hitap Etmeliyiz?



Bu sorunun karşılığı tabii ki adıyla hitap etmeliyiz. Amaaa benim demek istediğim hani biz türklerde çok sık kullanılan sevgi sözcükleri vardır. İşte benim kastettiğim tamda o kelimeler.

Psikologlar diyor ki ; "aşkım", "bebeğim", "bitanem" gibi kelimeler kullanmayın. Çünkü o sizin aşkınız değil çocuğunuz. Tamam doğrudur da ben böyle söyleyince bu çocuk kendini benim aşkımmı sanacak kanıtlanmış bir şey mi bu emin değilim ben yani... He evet ben kullanmıyorum genelde kocama kullanmak beynime kazınmış olsa gerek ki çocuklarıma böyle seslenmiyorum. Ama Ela benden babasına seslenirken duymuş olacak ki bazen bana "aşkımm bakarmısın" diye gülerek seslenebiliyor. Karşına geçip sadece anne babalar birbirlerine böyle söylerler dediğimde pis pis sırıttı. Ne yapayım acaba şimdi :)

Birde psikologlar diyor ki; "annecim" "babacım" halacım" teyzecim" gibi bir yaklaşımla konuşmayın çocukla kendi kimliğini karıştırırmış. Nasıl yani şimdi Yağız'a annecim dediğim de Yağız kendini benim annemmi olduğunu sanacak. Hadi onu da geçtim isimlerinin sonuna da "-cım" eklenmemeliymiş.

İşte en çok kullandığım bu. Çocuklarıma genel de"Ela'cım" "Yağız'cım" derim. İlerde bunun zararını görürmüyüm bilmiyorum ama yanlış olduğuna inanmadığım bir konu da da maalesef kendimi engelleyemiyorum. Arada bir kullandığım bu hitaplar içinde çok kendimi kasamam gibime geliyor.

Bana göre çocuklarına aptal, salak, gerizekalı diye hitap eden ebeveynlere yaptıklarının yanlış olduğunu anlatmak çok daha önemli. Ya da eşinizle kavga ederken çocuğun yanında bu kelimeleri kullanıyorsanız da çocuğunuzun ilerde size bu kelime ile hitap etmesi kaçınılmaz olacaktır. Ya da ne bileyim birine çocuğunu anlatırken çok şımarık bu oğlan, çok yabani bu kız diye anlatmak bunu duyan çocuğa daha fazla zarar verecektir.

"ağam, paşam, aslanım, prensesim, narinim" gibi şekillerle çocuk büyütmekte ileride çocuğun kendisini küçük dağları ben yarattım edasıyla paşalar gibi ortalarda gezmesine neden olabiliyor. Ya da prenses gibi büyütülen kızlar erkek egemenliğine boyun eğecek duruma gelebiliyor. Bunların örneklerini yeni nesilde görmek çok zor değil. Ama arada kullanılan aslan oğlum , ya da severken prensesimmm diye sarılmanın çok zararı olacağına nedense inanmıyorum. Her iki kelimemden biri bunlar olmadıkça ve bu sıfatla çocuk büyütmedikçe sorun olacağına da inanmıyorum.

Daha çok bu kelimelerin, bu davranışların çocuklara zararları hakkında tartışmakta ve bol bol bu konu da psikologların yazı yazmasında anne babaları aydınlatmasında fayda var diye düşünüyorum.

Ben psikolog falan değilim bol bol kişisel gelişi kitabı okuduğum için diyerek kitap sözleriyle de çocuk büyütme gibi bir çabam yok. Ben sadece bana söylenmesini istemediğim kelimeleri çocuklarıma kullanmıyorum. Ya da bana nasıl davranılmasını istiyorsam çocuklarıma da öyle davranmaya çalışıyorum.

Not: Şöyle bir düşündüm de annemin bana "aşkım" demesi hoşuma gitmez ama babamın bana "prensesim" demesi beni tam kalbimden vurur :)

sevgiler,











33 yorum:

  1. Dediğin gibi abartı veya hakaret içeren kelimeler dışında çok zararlı olduğunu düşünmüyorum ben de!
    Bir de insanın yapısı var!
    Onu sımsıkı tutup mıncıklamak isterken sadece ismini söylemek kesmiyor! "canımın içi", "hayatımın anlamı" o :)))
    Yapacak bir şey yok ;))
    Her şey bitsin de canım aşkım kalsın bence :))))

    YanıtlayınSil
  2. :) Bu aşkım kelimesi artık cinsiyet ayırımı bile olmadan kullanan bir kelime oldu:))
    Ben aşkım diye hiç hitap etmedim ama onun dışın da tüm sevgi sözcüğü diye bildiklerimizi kullanan bir anne oldum hala da efendim yerine söyle annem derim.
    Hiç bir sakıncasını da görmedim aramızda ki bağ da oldukça kuvvetli:) onların üzerinde de hiç bir olumsuzluk olmadı yakın arkadaşlarım için de aynı şeyi söyleyebilirim.
    Psikologlar belki de dışarıdan bu şekilde gelecek yaklaşımlara karşı koruma adına söylüyor olabilirler, ama çocuklar yabancıyı zaten dışlarlar.
    Olayı arada tutmak en iyisi galiba:)))
    Senin minnakın o bakışları bahsedince oğlumun arkadaşının çocuğu annesi babasını çağırıp da duyuramayınca babaaaa aşkın seni çağırıyor demesi geldi aklıma:))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çocuklar fazlasıyla zeki örnek verdiğin gibi ablacım bak çocuk babasına aşkın seni çağırıyor diyerek olayı çözmüş olduğunu ıspatlamış :))

      Sil
  3. Evet Gülşahcım önemli bir konuya deyinmişsin. Bizde de var o. Onur'a babanın adı ne diyorum akkım (aşkım) diyor :))
    Ben annesinin kuzusu severken kuzu olarak algılamaz inşallah ilerde kendini :)
    Sevgiler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. koptum yaa doğru bak bende kuzu derim çok kavram kargaşı yaratmasa bari :)))

      Sil
  4. Ben psikoloğum canım ve o psikologlara "ay bi susun" diyesim geliyor.. Düşünsene, bizim ğlkemizde çocuğuna "gel buraya gerizekalı" diyebilen insanımsılar varken sen gelmiş aman aşım demeyin sizi aşkı sanar (ya çocuk ipadden kendine çizgi film açıyor 2 yaşında, cin bunlar ya, yerler mi öyle kolay) yok annecim demeyin kavram karmaşası yaşar.. Ya doğru, ben de demiyorum bunları ama onun yerine mesela kızıma ben hep bambi derim, şimdiye dek kendini geyik sandığı da olmadı hatta minik kızım benim dediğimde hemen hayır büyük kızım beeen diyor. Ayrıca -cım eki isim sonuna değil annecim teyzecim gibi, yoksa bence herkes birbirine Alicim Ayşecim dese keşke, kibarlık bu! Öperim kuzularını - pardon kuzu değil, çocuk çocuk :D

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ayy içimi rahatlattın valla Ceren :))) psikoloji okumuş bir anneninde bunu doğrulaması iyi oldu kuzummmm demeye devam edebiliriz o vakit :)))

      Sil
  5. Paşam çok sık kullandığım bir kelime benim...
    "cım" da çok eklerim...
    Bundan mütevellit benimki bu sıralarda paşa gibi kasılmaya başladı :)))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. işte vakti zamanında çok paşa dedik bunların geri dönüşleri bize ağır olacak ergenlikte görcez bu paşaları :)

      Sil
  6. ay aklına gelen herşeyi söylüyorum valla :) ama genelde yavrum veya ömrüm diyorum, bi de arincim çok diyorum :) ay oyun falan oynarken kanka ve arinço da diyorum :) çocukta acayip bi kavram karmaşası olacak sanırım :s

    YanıtlayınSil
  7. Bizim çocuklara nasıl hitap edeceğimiz değil de çocukların karşılarındakine nasıl hitap ettikleri daha önemli bence (: Yoksa annelerimiz ne derse desin biz hep küçücük kalacağız (:

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. doğru bide o açısı var bu işin şahsen adımla hitap eden bir çocuğum yok olsa kafayı yerim heralde anayım ben ana :)))

      Sil
  8. haklısınız hatta bir dizi var kızına aşkım bebeğim diyor diye hep eleştirildi

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. zaten hemen eleştirmeye yer arıyoruz sevginin kaç türlüsü var çocuğuma nasıl sevgi gösterisi yapacağıma da bi zahmet karışmasınlar :)

      Sil
  9. Annecim babacım hitabını hiç sevmem genelde bebeğim diyorum çünkü o benim bebeğim ya da Ardacığım diye hitap ediyorum ya da sevgi ifade eden sözler buluyorum :)

    YanıtlayınSil
  10. havada uçuşan terlikler vardı önceden yaa :)) aşkım deme canım deme çıktı şimdi de :D

    YanıtlayınSil
  11. Ilk çocukta cok okur ve uygulardım, kendimi ve çocuğumu dinleyeceğime kitap ve psikolog dinlemenin büyük zararlarını gördüm. Tabiki psikologlar ise yaramaz kitap okumayın demiyorum ama önceliği onlara vermeyin diyorum. Bebek doğduğundan itibaren her anne be cocuk cesıtlı değişkenlerle farklı seyler bekler, ihtiyaç duyar ya da ister. Bunu da en iyi Anne çocuğunu iyi tanıyarak bilebilir. Araya 3. Kişileri koyarsak çocukla aramızda bir mesafe oluşur. Sımdı cocukları 3 ledim ve herşeyi asla ve mutlaka demiyorum Hersey yerine göre yanlış yanda yerine göre doğru. Bence ...

    YanıtlayınSil
  12. Konunun dışına çıkacağım ama, bahsedilen kelimelerden anneciğim kelimesini çocuğuma karşı çok kullanıyorum. Dilime öyle yerlesmiş ki arkadaşımla telefonda konuşurken "anneciğim niye öyle bir şey söyledin ki" diye bi cümle kurdum, akla zarar:)

    YanıtlayınSil
  13. Ben de oğluma bazen aslanım bazen de kuzum diyorum. İtiraz ediyor. Babamın aslanı, senin kuzunum diyor.. Bizim ağımızdan çıkanı çocuğun nasıl algıladığı önemli Bazen istemeden de olsa hata yapıyoruz. Aşkım kelimesi falan da artık hafif kalmaya başladı. Kelimeyi daha yaya yaya söyleme şekilleri var.. O da ayrı bir dil sorunu belki.. Aşkitom, cicitom vb.. gibi.. Günümüzde ne açıdan bakarsanız bakın dil hataları, söyleyiş hataları var maalesef.. Çocuklarımıza hitap ederken de onların yarınların yetişkin bireyleri olduklarını unutmamak gerek..
    Kızlarıma da genellikle kuzularım, meleklerim diyorum. Onların yaşları yakın olduğu için daha çok ikili hitap ediyorum onlara.. Bu da belki doğru değil.. Ama küçüklüklerinden öyle alıştım. Kuzularım yemek yiyin.. Kuzularım uyuyun gibi..:) Öyle de kalmışım...:)
    Sevgiler...

    YanıtlayınSil
  14. Çirkin yakıştırma ve sözler söylenmesin artık o bile yeterli diyorum.

    YanıtlayınSil
  15. Eyvah!:)))İlk doğan yeğenime (ki, ilk göz ağrım olur, çocuğum da olmadığından o benim doğurmadığım çocuğum oldu.) 27 yaşına geldi hala 'kuzum' diyorum, telefonda, evde, her yerde:)))))bu arada çocuğuna annecim denilmesi benim de tuhafıma gidiyor:) 'aşkım' denilmesi bence de doğru değil kavram karmaşasına yol açmasın....prensesim konusunda ise haklısın:)

    YanıtlayınSil
  16. Sevgili Gülşah yine harika bir yazı hazırlamışsın. İşin özeti, aynen dediğin gibi. Kendime kullanılmasını istemediğim kelimeleri ben de çocuğuma kullanmayı doğru bulmuyorum. Bu arada benim kızım 27 yaşında.Ben de ona hep canım kızım diyorum. Sevgiler...

    YanıtlayınSil
  17. Çocuk yetiştirmek de zor vallahi. İnsan neye inanacağını şaşıyor. Her kafadan farklı sesler çıkıyor.

    YanıtlayınSil
  18. Hamile kalmadan önce çok büyük planlarım vardı bebeğime dair . Onu asla yapmam bunu yaptırmam , böyle demem ... falan diye ama daha doğmadan bunların çok fazla katı kurallar olduğunu çocuğumu içimden geldiği gibi büyütmek istediğime karar verdim. Bunlar biraz fazla ayrıntı .

    YanıtlayınSil
  19. Yine her zamanki gibi doğru bir konuya el atmışsın canım..Ben de çevremde "paşam, aslanım" kelimelerini çok duyuyorum.Bana biraz abartı geliyor. Anne olmadığımdan da olabilir bilemiyorum. Paylaştıklarına ben de sonuna kadar katılıyorum.

    Sevgiler

    YanıtlayınSil
  20. Çok doğru yazmışsın önce hakaret içeren leri halletmeli. Çocuklar hem rahatsız oluyorlar hem de aynı kelimeleri kullaniyorlar

    YanıtlayınSil
  21. Bir köşe yazarının yazısı geldi aklıma. Bir kadın çocuğuna annecim diye hitap etmiş, bu da duymuş. O anne için varoş yakıştırması yapmıştı.
    Ben büyük oğluma "fındık burun" derdim. Şimdi büyüdü ve bu yakıştırmadan zarar gördü mü bilemiyorum.
    Küçük oğluma "pamuk" diyorum. Bakalım ne gibi bir zararı olacak.
    Şahsi fikrim bazı net kelimelerin çocuklar üzerinde kullanılmaması. Sizin verdiğiniz örnekte olduğu gibi. "Aşkım-sevgilim" kelimelerini uygun bulmuyorum çocuklar için. Ayrıca hakaret içeren kelimeler de oldukça etkileyici olacaktır gelecekleri için. Nasılsa bir gün öğrenecekler, ne kadar geç öğrenirlerse o kadar iyi.
    Sevgiler

    YanıtlayınSil
  22. Kesinlikle aynı fikirdeyim. Farklı anlamlar yükleyecek, ya da çocuğun bilinçaltına işleyecek(aslanım,paşam) gibi kelimeler yerine, bebeğim, annecim kelimeleri çok çok masum ve hatta bence de zararsız.
    Olanı yansıtıyoruz çocuğa, olması gerekeni, ya da çocuğa sorumluluk yüklemeyi yansıtan kelimeleri değil...

    YanıtlayınSil
  23. bazı kelimelerin kullanılmasına bende karşıyım aşkım sevgilim gibi henüz anne değilim ama komşumun kızına eylül cüm canım dediğim de daha kolay anlaşabiliyoruz. çok abartmadan kullanmak lazım bence her kelimeyi:)
    madamemine.blogspot.com

    YanıtlayınSil
  24. Çocuğun isminin sonuna cım konmasına bir şey diyemem -hatta bu şefkat ve sevgi göstergesidir toplumumuzda- ama annesinin annem, teyzesinin teyzem demesi bana da garip geliyor.

    YanıtlayınSil
  25. Hakaret içeren negatif sifatlari daha zararli buluyorum. 3çocuguma da içimden geldigi gibi konustum zararini görmedim simdiye kadar.

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe