17 Şub 2016

Çocukla İletişim Kurmak

aile içi iletişim

Bugün haberlerde okudum. Bir anne ortaokula giden kızının 2 yıl önce birinin tacize uğradığını kızının günlüğünü okuduğunda öğrenmiş. Hemen şikayetçi olmuşlar ama taciz edende çocuk olduğu için ve 2 sene öncesi olan bir olay olduğu için çocuk ceza falan almamış.

Ceza kısımlarına değinmek istemiyorum ülkemizde ki adalet sistemi bayağı karışık ve zayıf bunu çözebilecek güce maalesef ki sahip değilim. Benim takıldığım kısım aileler çocukların özel hayatını nereye kadar didiklemeli? Şahsen benim annem günlüklerimi falan hiç kurcalamadı kurcalasaydı inanılmaz bozulurdum özel hayat denen şey evet daha o yaşta başlıyor. Ama bizler anne babalarımızla bugün ki gençler gibi açık açık oturup her şeyi konuşamıyorduk. Hoşlandığı birini anneme söylemez oturup günlüğüme yazardım mesela. Biri elimi tuttu falan onu değil konuşmak yazmaya bile çekinir içimde tutardım. Bizim nesilin çoğu da eminim ergenlik dönemlerini böyle geçirmiştir.

Yani günlük bizim için bir tabuydu. Yağız da 2.sınıftan beri günlük tutuyor. Kısacık bir şeyler karalıyor. Genelde en mutlu olduğu anları ve istediği kıyafet markalarını yazıyor. Nereden mi biliyorum valla ben annem gibi değilim okuyorum. Tabii şöyle bir şey var gizli saklı okumuyorum başından beri o bana getiriyor bende okuyorum. Hani bizim için çok değerli tabu haline gelen günlük var ya işte o Yağız için özel bir şey değil yani öyle alıştı öyle öğrenmiş oldu. Yağız'a günlük aldığım da "bu deftere ileride hatırlamak istediğin en mutlu, en kötü, en sinirli anında aklına esdikçe istediğin her şeyi yazabilirsin ben blog yazıyorum günlük gibi sende bu deftere yaz ve paylaşmak istediğin yazılarını bana da göster merak ederim" dedim. "gizlemek istediklerini yaz" mesajı vermediğime eminim çünkü özel diye bir kelime kullanmadım "en"lerini özellikle vurguladım. Bizler annelerimiz gibi değiliz çocuklarla elimizden geldiği kadar her şeyi açık açık konuşuyoruz. 32 yaşındayım hala annemle cinsellik konularını konuşamazken bizler çocuklarımıza tacizciler, tecavüzcüler nedeniyle ve de korkusuyla elimizden geldiğince cinsellik eğitimi veriyor, yabancılara karşı örtülmesi ve dokundurulmaması gereken yerlerini anlatıyor açıklıyoruz.

Ama maalesef yine de yetmiyor. Çocuk tacirleri, organ mafyası, tecavüzcü, tacizci ve içinde çocuk olan benzeri haberler her gün yayınlanmaya devam ediyor. Yani sen çocuğunu elinden geldiğince eğitiyorsun ama başkasının eğitilmemiş çocuğu gelip senin çocuğuna zarar verebiliyor. Suçu işleyen kişimi ceza almalı yoksa onu yetiştiren mi? Sevgi dolu ortamda büyüyüp arkadaş kurbanı olan gençler de var. Bunların hepsinin ucu aile içi iletişime bağlanıyor.

Ben bu konuda sadece 10 yıllık tecrübeliyim 10 yaşa kadar her şey daha kolaydı ama asıl zor olan bundan sonrası!!! Annem beni okula yolcu ederken endişeli değildi ama ben her sabah oğlumu okula gönderirken Allah düzgün insanlarla karşılaştırsın diye dua edip tanımadıklarınla konuşma, kavga gördüğünde uzaklaş, yabancılardan yardım isteme vs gibi uyarılar içindeyim akşam okuldan eve bizden önce geliyor eve geldiği gibi beni aradığında ancak içim rahat ediyor. Çünkü bizi bu hale iten bir çok haklı nedenimiz var.

Yazının başında belirttim ya hani bizler annelerimizle rahatça oturup her şeyi konuşamazdık ayıbı falan biri öğretmeden kendiliğinden öğrenirdik peki bu nesil bizlere göre daha bilgili olmasına rağmen neden bu kadar suça meyilli sizce? Neden eskiden sokaklar daha güvenliydi de şimdi kapı önleri bile bu kadar tehlikeli?

Bence bunun en büyük suçlusu yaygınlaşmış olan teknoloji ve iletişim eksikliği gibi geliyor. Ardından bir çok da neden sıralanabilir ama öncelik bana göre gelişmiş teknolojinin suçu. Şimdilik saatlerini ayarlayabilirsin, oyunlarını kısıtlayabilirsin ama belirli bir yaştan sonra istesek de bu kadar asi bir nesile müdahale edemezsin. İşte o saatten sonra ancak çocukla iletişim kurmak için çabalarsın. Çocukla iletişime ne kadar erken başlarsak ilerde o kadar iletişim kurmak kolay olur düşüncesindeyim. Her şeyi ufacık yaşta konuşmakta fayda var. Resmen etrafında ki tehlikelere karşı gözü açık çocuk yetiştirmek gerekiyor.

Okul önlerinde şeker görüntüsü ile çocuklara uyuşturucu ikram edilen bir dönemdeyiz ve gelecek özellikle de ergenlik beni çok ama çok korkutuyor. Konu burada ergene nasıl davranılır değil dışarıda tehlikeden asi bir çocuk/genç nasıl korunur.

Çocukla iletişim halinde olmak ve çocukları kontrol etmek benim önceliklerim bunlar. Kimine göre çocuğa yapılan saygısızlık gibi gelebilir ama benim için bu bir tedbirdir. Oynadığı oyunlar, internette takıldığı arattığı siteler, yazışmalar, günlük gibi her şeyi geç kalmadan kontrol etmekte fayda var. İnternette soyunan kızlar yazıp araştırma yapan bir çocuğa "vakti gelmiş" diyerek oturup cinsellik eğitimi verebilirsiniz. Ya da bu dönemde neleri merak ediyor diye kontrol edebilirsiniz. Merak ettiğin her şeyi bize sorabilirsin diye tekrar tekrar altını çizebilirsiniz. Aaa tabletine baktık bunu araştırmışsın demeye gerek yok kılıfına uydurarak yaklaşabileceğimiz bir çok yöntem olduğunu hepimiz biliyoruz artık ;)

Küçük yaşta ki sendromlu dönemlere benzemeyecek bu dönemler hepimiz bunun farkındayız bu konu da benden çok daha tecrübeli arkadaşlarım var. Önerileri varsa seve seve kabul ederim :) Gerisini yaşayıp göreceğiz.

Sevgiler,
instagram/gulsahonen








19 yorum:

  1. ben de küçük yaşından beri her şeyi konuşabileceğini özellikle durup durup söylerim umarım beni dinler şimdiye kadar dinledi herşeyi paylaştı umarım bundan sonra da öyle olur..

    YanıtlayınSil
  2. Çocukların er yada geç kendi tecrübelerini edinmek için bizin onaylamadığımız şeyleri gizli saklı yapacaklar, bundan eminim. Daha 3 yaşında olan kızım yırttığı kitabın sayfalarını dolabına saklayıp ben görmeyeyim diye küçük bedenini siper edip bana " Anne sen git buradan. Burası sana yasak!!" diyor. Elimden geldiği kadar konuşarak onun mantığını zorlayıp bu dediklerimin onu cezalandırmak için değil, gerçek bir tehlike oluşabildiğini izah ediyorum. Bazen eşim diyaloglarımızı dinleyip " Ya Gamze, dediklerini anladı mı bu çocuk şimdi? Daha basit söyle " diyor ama anlamadığı konuları sorgulamazsa zaten beni dinlemiyor diye düşünüyorum.

    YanıtlayınSil
  3. Bizim zamanımızda ortam çok daha güvenliydi. Sokakta oynardık, okula gidiş gelişi kendimiz yapardık. Şimdi çoğunlukla anneler götürüp getiriyor çocukları. Bizim okul 2 adım ben bile gelene kadar endişelenmekten kendimi alamıyorum. Bazı insanların içi o kadar kötülükle dolu ki...

    YanıtlayınSil
  4. Kesinlikle takip yine de çok önemli (:

    YanıtlayınSil
  5. Merhaba, "Sana yabancı birisi şeker veririm gel, derse sakın gitme!" bu söylemin üzerinden çok zaman geçti herhalde çünkü çoktan etkisini yitirdi. Şekeri veren yabancı tehlikesi her yede ve çok yakında...Sıkı diyalog ve muhabbet iksirimiz olmaya devam. SSS:sevgi, sabır, süreklilik. Öncesinde dua ve emanetin sahibine teslimiyet ardından SSS. Uygulamaya çalışıyorum, hergün de yeni bir şeyler öğrenmek için kulaklarımı dört açarak... Hepimize kolay gelsin, teknolojinin keskin diğer tarafını takipsiz bırakmaya gelmiyor. Stardoll, MSP gibi masum görünen kız oyunları bile chat ortamına dönüştürülüyorsa...Selamlar...

    YanıtlayınSil
  6. Maalesef ki insanlar artık çok kötü düşünüyor. Bizim zamanımızda da evet zina ve taciz gibi olaylar vardı. Ama bu kadar çok değildi. Yada gün yüzüne bu kadar çok çıkmıyordu da bizim haberimiz yoktu. Ama şimdi her gün gazetelerde cinayet ve tecavüz haberleri okuduğumuz için doğal olarak biz analar korkuyoruz. Herne kadar oğlan anası olsam da bende aynı şekilde en az kız anaları kadar korkuyorum. Çünkü bunun organ mafyası ve çocuk ıstismarcıları da var.. :( Allah sonumuzu hayır etsin...

    YanıtlayınSil
  7. benim annem günlüğümü okurdu ama asla okuduğunu söylemezdi. nerden mi biliyordum okuduğunu? benim yazımın altına yorum yazardı! :) şöyle yapsan daha iyi olmaz mı falan diye yazardı yahu :)

    bence yiğit'e iyi demişsin. hatta aklımda bulunsun ben de arin'e aynı şekilde söyleyeyim ileride.

    çocuklarımızı nasıl koruyacağımızı bilemiyorum, Allah yardımcımız olsun ne diyeyim be gülşahcım..

    YanıtlayınSil
  8. Çocuk yetiştirmek gerçekten zor. Benim henüz yok ama çevreme baktıkça gözüm korkmuyor değil açıkçası :)

    YanıtlayınSil
  9. Bazen biz büyüklerin de tutarsız davranışları oluyor. Bizim yanimizdayken çocuğa birisi iyi niyetle şeker veriyor. Çocuklar almak istemiyor biz al oğlum amca sana şeker veriyor diye diretiyoruz. O amca da çocuk için yabancı. Ya da teyse seni öpsün oglum, amca bir kere öpsün kizim gibi saf düşüncelerimiz. Bunlar hoş değil aslinda. Büyüdükçe zorlaşıyor haklısın Gülşah.

    YanıtlayınSil
  10. Ben de kesinlikle çocuğumu takip ederim diye düşünüyorum ama tabii ki en önemlisi çocuk ile aranda bir güven durumu oluşturmak. Biz bazı şeyleri saklardık ama bunun nedeni söylediğimizde aldığımız tepkiydi. Her ne olursa olsun tepkimizi doğru verdiğimiz zaman gelip bizimle konuşmamak için bir sebepleri olmaz sanırım. Allah herkesin yoluna iyi insanlar çıkarsın.

    YanıtlayınSil
  11. Gülşah'cığım kaygıların, endişelerin ve korkularında yerden göğe kadar haklısın canım. Ben de anne olmasam da biri kız, biri erkek iki yeğenim için senin gibi endişeleniyorum. 50 yaşında koca koca kadınlar, adamlar bir telefona kanıp biriktirdikleri parayı polis sandıkları hırsızlara kaptırıyorlar, çocuklarımızı kontrol ettirmeliyiz onlara farkettirmeden:))hele internet ortamı çok tehlikeli:( yanlış kişilere kapılabilirler Allah korusun:( neler okuyoruz gazetelerde...:( senin çocukların pırlanta gibi, öyle olunca herkesi kendileri gibi iyi niyetli, masum sanabilirler, benimkiler de hep öyleler, işte en büyük tehlike de buradan geliyor bence...herkesi kendileri gibi masum, saf, iyi niyetli sanmaları..:( neyse ki, başlarında senin gibi bir anneleri var, Allah korusun cümlemizin çoluğunu çocuğunu...sevgiler.

    YanıtlayınSil
  12. Çocuğu sıkmadan yakın ilişkiler kurmak çok önemli. Ve bunu vakit geçmeden yapmalı. Her yaş döneminde çocuğa yaşının gerektirdiğince yaklaşıp iyi bir diyalog kurmak çok önemli. Güven vermeli.. Disipline edeyim derken çok sıkmamalı. Veya tam tersi 'arkadaş anne-baba' rolüne soyunamamalı.
    Günümüzde çok korkar olduk herşeyden. Nerdeyse gölgemizden bile korkar olduk. Nüfus arttı ve kötü insanlar da çoğaldı. Kötülüğün nasıl oluyor da iyilikten daha çabuk ve daha hızlı yayıldığını anlayamıyorum. Geriye bir tek çocuklarımız için dua etmek kalıyor..
    Allah kötülerle karşılaştırmasın..

    YanıtlayınSil
  13. Siz çok ilgili bir annesiniz.Eminim ki çocuklarınız da çok bilinçli yetişiyordur.Çoğum yok ama çocuk yetiştirmenin zorlularını hissediyorum:(

    YanıtlayınSil
  14. Bebeklikleri hiç bitmesin hep yanımda olsunlar diyorum bazen ülkenin bu halini gördükçe ilerde nasıl içimiz el verip dışarı göndereceğim bilmiyorum. Çok güzel bir yazı olmuş eline sağlıkk

    YanıtlayınSil
  15. Çok güzel bir paylaşım olmuş teşekkürler

    YanıtlayınSil
  16. öncelikle bu karikatüre bayılıyorum. kızımla beraber bir çok şeyi öğrendim ve çözüm yolları üretiyorum. çocukla arkadaş olabilmek çok önemli. teknoloji kadar hayatımıza girdi ki korumak neredeyse imkansıza yakın. çocuğu bize açık olmasını sağlamak için dediğim gibi arkadaş olmak lazım ki koruyabilmemiz kolaylaşsın. yazı için teşekkürler... sevgiler

    YanıtlayınSil
  17. Mükemmel bir arşiv oluşturuyorsun çocuğum olduğunda senin önerilerinden faydalanacağım :)

    YanıtlayınSil
  18. Çok dikkat gerektiren bir şey eskiden anne olmakla şimdi anne olmak çok farklı sanki . En zor meslek ebeveyn olmak . Çok güzel anlatmışsınız .

    YanıtlayınSil
  19. Bizler çok daha güvenli ortamlar da yetiştirdik evlatlarımızı o zamanlar belki de sadece kaçırılma ve uyuşturucu korkumuz vardı ama sizlerin işi çok daha zor çocuklara çekinilecekler listesi yapsan adım bile atmamaları lazım:( devir o hale geldi hatta onları bırak bizlerin bile hiç bir konu da emniyeti yok.
    Öz güvenli,doğru ,dürüst olmalarını ve anne babadan gizli bir şey yaşamamalarını sağlamak zorundasınız,Yüreğine eline sağlık yine harika bir yazı olmuş canım.

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe