11 Mar 2016

Size de Oluyor mu?

Bu dönem de ben unutkan değilim diyenler ayakta alkışlanacak kadar azınlıktalar. Koşturma, stres derken yapılacakları, alınacakları herkes unutur oldu.

Eskiden yaşlılık belirtisi olan unutkanlık günümüz de bayağı normal kabul edilir bir hal aldı. Ben bir ara erken yaşta alzheimer oldum korkusuyla test yaptırmıştım şükür sorun yok ama bu duruma nasıl çözüm bulunur bilemiyorum.

Koyduğum şeylerin yerini kolay kolay unutmam hatta annemin sakladığı şeyleri elimde koymuş gibi bulabilme yeteneğine sahibim. Ben olsam nereye koyarım mantığıyla kayıp her şeyi bulabilirim :) Bu konu da iyiyim ama gel gelelim insan isimlerini hatırlamada, yapılacakları unutmada sınıfta kalıyorum.

Şöyle ki, gülerek biri yanıma geliyor Gülşah cım nasılsın diye sarılıyor hayatta çaktırmam sarılırım ama kafamda tilkiler takla atar kimdi, nerden tanışıyoruz gibi hızlı bir düşünce seline kapılırım. Bazen hatırlarım ama ismini çıkaramam. Geçen de oldu bu bir çocuk geldi yanıma aa Gülşah nasılsın falan yok yani yüzü tanıdık bile gelmiyor. Adımla hitap etmese kesin biriyle karıştırdı beni derim ama adımı söylüyor bu kadar tesadüf olamaz heralde. Biz bayağı çocuklardan konuştuk ayrıldık ve ben hala kimdi nerden tanıyorum hatırlamıyorum. Sormak da ayıp geliyor bu kadar samimi yaklaşana da "pardon çıkaramadım" diyemem sanırım. (Bu da yeni başladı bir çekinmeler bir ayıp olurlar. Yaş geçtikçe bir şeyler oluyor ama çözemedim henüz.) Eskiden bir de çok takardım o çıkaramadığım kişinin ismi neydi neydi diye içim içimi yerdim illa bulmalıyım adını diye zorlardım kendimi o yok artık aman napim hatırlamıyorum diyerek geçiyorum çünkü o sıra günlük planıma geri dönüyor o ismi düşünmeyi unutuyorum :)

Bazen arkadaşlarımla selam yollayan ilk/orta okul arkadaşlarım oluyor yani öyle diyorlarmış "ben Gülşah ın ortaokuldan arkadaşıyım selam söyle" diye selamı alıyorum ama ismini hiççç çıkaramıyorum. Facebook tan görüyorlar muhtemelen çalıştığım şirket bile yazıyor sağ olsunlar atlamayıp selam yolluyorlar ama bilmiyorlar ki Gülşah ta teller yanmış :)

Ya da yakın bir arkadaşımla telefonda konuşup hafta sonu için plan yapıyoruz cuma olup tekrar konuştuğumuzda ben ne planı yaptığımızı düşünüp duruyorum.

Mesela kimselere kolay kolay söz vermem çünkü unutuyorum. Valla hiç memnun değilim bu durumdan ama kafamda yaptığım öncelik sıralamasından dolayı böyle olduğuna inanıyorum. Çünkü çocuklarla ilgili şeyleri unutmuyorum.

Bazen saçıma şampuan sürmeyi unutup duş jelide sürebiliyorum, ya da diş fırçama traş köpüğü sürmüşlüğüm oluyor. Kapı üstünde anahtar (dış kısımda) unutup uyuduğum da oluyor. Dur şu konuyu yazayım diyerek bilgisayarı açıp karşısına oturup "ne yazacaktım ben" diye kara kara düşündüğüm de çok oluyor.

Çok sık olmasa da bazı anlar da kafamdan siliniyor mesela gözlüğümü kaybettim düşünüyorum evet kafama takmıştım sonra yemeğe gittim ama orada çıkardım mı falan yok yani gözümün önüne gelmiyor o anı hatırlamıyorum.

Çok kitap okuyorum mesela şuan aynı anda ( yatarken, serviste ve e-kitap olarak) 3 ayrı kitap okuyorum ve konularını asla unutmuyorum. Ama kitap bitti rafa koydum 2 hafta sonra gel sor bu bitirdiğin kitabın konusu neydi diye öylece yüzüne bakarım hatırlamam zor olur.

Bunlar sadece bana olmuyor diye umuyorum aksi halde ruh ve sinir hastalıklarından randevu almam gerekecek :)

Şaka bir yana artık her şeyi not ediyorum hatta eski tanıdık isimleri bile yazıyorum karşılarına da nereden tanıştığımızı yazıyorum ki bir daha unutkanlık yaşamayım diyorum. Yakında isimlerin yanına portre de çizebilirim :) Çünkü en çok unutkanlığı gerçekten insan seçmede yaşıyorum.

Bu biraz dalgınlık ve unutkanlık karışımı bir durum. Bir ara bayağı kafama takmıştım ne oluyor bana diye ama gel gör ki bu kadar koşturma arasında mekik dokurken detayları unutmak kimseye garip gelmemeli. Hele ki Ela ile birlikte yaşadığımız uykusuzluk bütün algımızı yerle bir etti. Bu problemlerin bir kısmı eşimde de var. Gerçekten 3 yıldır kaliteli bir uykumuz yok. Sadece de bu değildir etken eminim hayatın hızına çok fazla kaptırıyoruz kendimizi. Ve yavaşlamazsak cidden toplum olarak erken yaşta ruhumuzu kaybedeceğiz.

Not: Ne olur "evet evet bende de oluyor" deyiverin olurmu ? :)




38 yorum:

  1. Bende de oluyor üstelik ben bekarım çoluk çocuk yok eş sorumluluğu yok. Sadece iş koşturması bile yetip artıyor bana. Ve unutuyorum :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bende çocuklarmı bizi bu hale getiriyor acep diyordum :)

      Sil
  2. Evet evet bende de oluyor :) Mesela bazen kalkıp mutfağa gidiyorum sonra mutfağın ortasında dikilip "Ben niye geldim ki buraya?" diye düşünüyorum bir müddet. Çoğu insan aynı durumda canım. Stres,telaş,koşuşturma bizleri ne yazık ki böyle unutkan yapıyor :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :( erken bunamımı desek acaba :)

      Sil
  3. Bazen bende de oluyor ama bu kadar şiddetli değil, bende olduğu zaman ben stres ve yoğunluğa bağlıyorum bunun nedenini. Fakat sizin dediğiniz gerçekten çok ciddi unutkanlık olmuş, size tavsiyem gerekirse 1 saat sonra yapacağınızı dahi not almanız , ben ofiste çalışırken ne zaman ne iş yapacağımı not alırım bazen özellikle de çok yoğun günlerde yaparım bunu çünkü unutabiliyorum bazen, tabi ben böyle küçük kağıtlara not yazdığım zaman arkadaşlar gülüyorlar onu da unutacak mısın diye halbuki bunu unuttuğum için yapmıyorum kendime karşı bir önlem almış oluyorum haberleri yok, sonra bana öyle diyen arkadaşlarım kendileri unutuyor ne yapacaklarını bu defa da ben gülüyorum onlara :)

    Fakat sizin durumunuz bayağı farklı not almanın çok faydasını görürsünüz zaten yazmışsınız not aldığınızı, uykuda çok ama çok önemli bu durum için.

    Umarım bir an önce eski durumunuza geri dönersiniz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. not almasam iyice dağılırım zaten o yüzden çantamda hep bir kalem ve minik ajanda bulunduruyorum ;)

      Sil
  4. Sorunun cevabı da siz de. Çok hızlı her şey ve bu çağın hastalığı. Yakında bununla da ilgili bir şey fobisi diye duyar, alışırız. Ama bu sefer durum ciddi, hatırlamadıktan sonra hiç bir değeri kalmıyor yaşadıklarımızın. Çok hızlı dönünce savrulan cisimler gibi aklımızdakiler de uçuyor. Birbirimize sakin, yavaşla, her şeyi de tam yapmayalım ne var diye telkinlerde bulunsak olurmu acaba? Görüşürüz, kendine iyi bak yerine...Görüşürüz, yavaşla, kafanı doldurma gibi..Denemeye değer mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tuttum bu fikri bundan sonra bir çok yorgun ve koşturan arkadasıma yavaşla sakin kal diyeceğim birbirimize bunu hatırlatmakta fayda var.

      Sil
  5. eğer eve girerken kapıyı ben açmışsam ve kapamışsam eşim mutlaka tekrar açar ve anahtarı içeri alır. heeep kapıda bırakıyorum. site güvenliği geceleri blokları dolaşıyor ve ilk gördüklerinde kapımızı çaldılar, gecenin üçünde eşimi de kaldırmadan sanki her gece üçte kapımız çalarmış gibi gittim kapıyı açtım tanımadığım bir adamdan anahtarımızı aldım ve döndüm yattım! al sana dalgınlık, unutkanlık ne dersen?!
    hatta bir şey daha söyleyeyim, bu sabah arin'i okula ben bıraktım ve uzun süre ben mi bıraktım babası mı diye düşündüm! panikledim hatta!

    yalnız değilsin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ayy bunu bende çok yaptım canım ya gece falan değil ben bayağa sabaha kadar yatmışım öyle. kapıyı acık bırakıp gündüz gidip içerde oturmuşluğumda var bayagı halka açık bizim ev sayemde :))

      Sil
  6. Al benden de o kadar canım ☺ çocuklar söz konusu olunca bir sey yok ama geriye kalan herşey bir gidip bir geliyor kafada engel olamiyoruz😂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. öncelikleriimiz çocuklar olduğu için boyle sanırım :)

      Sil
  7. Kesinlikle unutkanlık çok insanda var artık. Kafaya onca şey takıyoruz. çocuklar ayrı ev ayrı bir dünya şeyi düşünüyoruz. İlla ki arada bilgi unutmaları oluyor. Bence boşver...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. boşveriyorum valla napim hatırlamıyorum yani :)

      Sil
  8. ben de bazen kendime inanamiyorum.. kesinlikle cok dalginim, unutkanlik da ayni yazdigin gibi konudan konuya degsiyor. hele yeni tansitigimi birinin adini asla aklimda tutamiyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. isim hafızam benimde çok kötüüü

      Sil
  9. Bende de özellikle koyduğum eşyalrın yerini bulamama var. Bir şey kaldırmışsam; o günde lazımsa. Ara ara ara bir türlü bulamam. Nerelere koymamışsam oraya bakar durur. Koyduğum yeri bir türlü ne hatırlar; nede tesadüfen denk gelirim. En sonunda o lazım olan eşya artık lazım değilken. Hiç olmadık bir anda hemen karşıma çıkar. Artık bu duruma ev ahalisi dahi alıştı. Bana bir şey verip, kaldırtmıyorlar. ''sen kesin yerini unutursun'' diye :)

    O yüzden Gülşahcığım bu durumu bence kafana takma bu unutkanlık maalesef ki seninde yazdığın gibi çağımızın hastalığı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)))) koydugun yeri unutmam bak o konuda iyiyimdir hakkaten cağımızın hastalıgı oldu :)

      Sil
  10. Bana da bana da. Hele kitap olayı aynen.sonra diyorum ki ee ben bu kitabı niye okudum o zaman. Ya da bir filmi izleyip unutma ta da haftasonu napmistik hiç bi fikrim yok filan hepsi ve belki daha fazlası oluyor canım. Yavaslayalim gerçekten de��

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)))) hepimiz aynıyız desene. yavaşlamak şartttt

      Sil
  11. 2 çocukla bende de var :) Olacak o kadar...

    YanıtlaSil
  12. Yanlız değilsin merak etme söylemesi ayıp yaş 33 ama not alma alışkanlığım başlayalı 2 yıl oldu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynı aynı işte bende uzunnn zamandır not alıyroum :)

      Sil
  13. O teller bende de yanmış durumda:) üniversiteden bir arkadaşım facede beni ekledi 2 yıl önce. Hala hatırlayamıyorum kimdi.O kadar çok yaşıyorum ki bu durumu. İnsanların isimlerini unutuyorum. Yaptığım listeyi evde unutup, alışverişe gidiyorum. Ayyy bu liste uzar gider.... Sanırım bir çok insan aynı durumda. Bu yüzden dert etmiyorum;)))
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bayağı kabullendik durumumuzu :)))

      Sil
  14. ahahahaaa :)))
    Al benden de o kadar
    telefonum garip garip fotolarla doldu. Not tutuyorum unutmamak için notu nereye koyduğumu unutuyorum. Şimdi fotoğrafını çekmeye başladım. Ama bazen bu notu neden almışım ki dediğim de olmuyor hani :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. fotolarında sebeplerini unutuyorum bazen :)))

      Sil
  15. Kendini yalnız hissetme. Aynısı ben de de var. Kafamız çok dağınık bence. Is,ev,çocuk, blog, vs birçok şey var hayatımızda. Korkuyorum arada ne olacak bu halim diye

    YanıtlaSil
  16. Sadece sana değil ben zaten çok unutkandım iyice beter oldu evde herşeyi kaybediyorum ve bazen günlerce aradığım oluyor iş yerinde her yerim not kağıtları ile kaplı zaten not defterleri de cabası ama en kötüsü yüz hafızam sıfır yani yolda seni görüp tanımayabilirdim yanımdan Tarkan geçse tanımam o derece ne olacak bu halim bilmem :(

    YanıtlaSil
  17. İki mislisi bende de oluyor. :)))Hatta en komiği blog arkadaşlarımın kedilerinin filan isimlerini not mu etsem bir yere diyorum, Semra'nın Çapi, Burcu'nun Tatliş'i gibi unutmadıklarım da var şükür. Bir yere bir şey koyduysam hatırlamam çok zor oluyor. :( Çok zor buluyorum:( Semra doktor ya bana bir ilaç tavsiye etmişti ama not almayınca ilacın ismini de unuttum:)))
    Üzülme ya, hepimizde var...sevgilerimle:)

    YanıtlaSil
  18. Ben kendimle ilgili olanları unutup, başkasını etkileyecek ya da iş ile ilgili şeyleri en ince detayına kadar hatırlıyorum. Hatta iş yerinde beni ilgilendirmeyen ama yanımda konuşulan konuları bile hatırlıyorum. Gel gör ki kendimi ilgilendiren şeyleri ise hatırlamakta güçlük çekiyorum.

    YanıtlaSil
  19. Kapı üstünde anahtar bırakma,çalıştırdığım arabayı tekrar çalıştırmaya çalışma,iş yerine götürülen sd kartları asla geri getirmeme gibi tuhaf unutkanlıklarım var benimde :)

    YanıtlaSil
  20. Gülşahcım daha erken değil mi kuzum:))) şaka bir yana elbette oluyor notlar tutmadan olmuyor ,ben bunun fazla yoğunluktan kaynaklandığını düşünüyorum.
    nette girip çıktığım şifre isteyen yerlere güvenlik açısından farklı şifrelerle giriyorum ve not tutuyorum .Diyarbakıra gittiğim de kocaman defteri yanıma almak istemedim sayfaların fotosunu çekip gittim ben iyi mi:))))))))) sevgiler. Hangi sebzeyi az yedik acaba:))

    YanıtlaSil
  21. ahhh o unutkanlık vaeya beni nasıl bitiriyor üstelik bende eş çoluk çocukta yok :( her şeyi not alır hale geldim ilerde düşünemiyorum kendimi

    YanıtlaSil
  22. Bende valla çok olmuyor.Gerekli gereksiz bütün bilgiler hafızamda yer tutuyor.Bundan dolayı da kafam hep çok yorgun oluyor ve uykuya geçişte zorlanıyorum.Sanırım bi gün beynim iflas edicez ve tam bir bunama baş gösterecek :(

    YanıtlaSil
  23. cnm yaş kaç bilmiyorum ama B12 vitamininine baktırmanı tavsiye ederim geçen sene ben öyleydim. anahtar ve telefonu koydugum yerleri unutuyordum. sonramı b12 ım 60 çıktı dr sen nasıl yaşıyorsun dedi bayanlarda 300-500 olması gerekiyormuş ayrıca ceviz yemeni tavsiye ederim.

    YanıtlaSil
  24. Beyin yorgunluğu ve b12 eksikliği. Bu ikisi unutkanlığın en temel sebepleri. Hepimiz muzdaribiz sanıyorum

    YanıtlaSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe