11 May 2016

Çocuğu Kim Yıkamalı?

çocukları babamı yıkamalı annemi

Bana bu sıra "çocukları kim yıkıyor"sorusu sıkça sorulur oldu. Öz babaların çocuklarını taciz ettiği haberlerini okuduğumuz bugünler de insanlar kendi çocuk yetiştirmelerini sorguluyor hatta babalarına çocuk yıkatmaya çekinir oldu.

Biz çocukları doğduktan 2 yaşına kadar eşimle birlikte yıkadık. Ve kim yıkarsa yıkasın duşa çocukla birlikte çıplak girmedik.( bebekken de böyleydi) ve çocukla birlikte asla duş almadık.

Şuan Yağız 10 yaşında ve 7 yaşından beri kendi yıkanıyor. Ela ise 3 yaşında sadece ben yıkıyorum. Anneanne bakıyor ama onun bile kendisini yıkamasına izin vermiyor. Altı bezliyken de sadece babasının, benim ve annemin bez değiştirmesine izin verirdi zor da kaldığında dede bezini çıkarmak istese asla elletmezdi bunu biz aşılamadık tabii ki ama çocuk hangi uygulamaya alışıyorsa öyle gidiyor.

Hamileyken araştırdığım bir konuydu bu; Çocukları kim yıkamalı? Ne şekilde yıkanırken müdahale edilmeli?
Okuduklarım arasında kızları anne, erkekleri de babaları yıkaması yazıyordu. Yağız'ı 3-4 yaşına kadar ben yıkadım kendi yıkanmayı öğrensin diye de onu hep teşvik ettim sonra görevi babası devraldı oda aynen devam etti evet şimdi kendi yıkanıyor ama bir şey lazım olduğunda yine koşup ben yanına gidiyorum. Benden utanmaması gerektiğini sürekli anlatıyorum. Yani erkek çocuğun sorumluluğu tamamen babadadır diye kenara çekilmedim. Anne ve babadan utanılmaması gerektiğini aşılamak gerekli diye düşünüyorum.

Ela duşa ya da tuvalete girdiğinde Yağız girmiyor ama Ela'da bu sıra merak başladığı için Yağız yıkanırken ısrarla ona bakmak istiyor :) "abicim bakmıcam sadece tarağımı alacağım" gibi numaraları sökmüyor tabii bu durumda Yağız kapıları kilitlemeye başladı benim de ev için de en ayar olduğum şey kapı kilitlenmesidir :)

Bu arada bizler de ne Ela'nın ne de Yağız'ın önünde soyunup duş almıyoruz. Çıplaklık ayıp değil ama hepimiz özel bölgelerimizi kapamalıyız diye yeri geldikçe sohbet eder gibi anlatıyoruz.

Bizim nesil ayıp kelimesiyle çok fazla haşır neşir olarak büyüdü. Bir çok sorumuzun cevabı "aaa çok ayıp"tı. Ve bir çok konuyu ayıp diye büyüklerimizle konuşmaya çekindik. Hala daha öyledir. İlk adet olduğumuz dönemlerde annelerimiz karşımıza alıp konuşmadı resmen akışına bırakarak öğrendik. İlk gece korkusunu da kimseye danışamadan yalnız başına aştık. Bunların etkileri üzerinde kalan bir çok yetişkin var. Bu yüzdendir ki yeni nesil için "ayıp" kelimesi kullanmak yanlış olur. Daha bilinçliler bizim gibi "bebekleri leyleklerin getirdiğine"ikna olmuyorlar. Bu yüzden merak ettiklerini bizlerle konuşabilmesi bizlerin de ayıp kelimesini aşıp yaşlarına göre ikna edici bir şekilde açıklama yapabilmesi her şeyden çok önemli.

Bu yüzden biz çocuklara karşı çok fazla "ayıp"kelimesini kullanmamaya çalışıyoruz. Tabii büyüklere bunu anlatmak çok zor onlar hala en ufak bir şeyde "ayıp" diyorlar ama ben hemen arkalarından kulaklarına "öyle çok da ayıp olmadığını bana sorabileceğini" fısıldıyorum.

Doğru ya da yanlış hepimiz çocuklarımızı korumak için mücadele ediyoruz. Bizim yaptığımız doğru ötekinin ki yanlış deme hakkına da sahip değilim. Herkes çocuklarının karakterine aile yapısına göre kendince çizgi belirliyor. Tek emin olduğum bu zaman da kimseye güvenmemek ve çocuklarımızı akraba ya da konu komşuya emanet etmemek.

Sevgiler,






20 yorum:

  1. Merhaba Gülşah Hanım,

    Yazınızı ilgiyle okudum. İçeriği gerçekten çok önemli bir konu. Dolayısıyla Sizi tebrik ederim. İzin verirseniz pedagoji eğitimi almış birisi olarak birkaç cümle de ben aktarmak isterim. Zira toplumun aydınlanmasına bir ışık olarak herkesin dikkatle bilinçlenmesi gereken bir konu.

    Evet çocuklarımız doğduğu andan itibaren "özel bölgelerimiz" olarak vücudumuzu onlara iyi anlatmak gerekiyor... Dolayısıyla çocuklarımızın bedenlerine biz anneler dahi sanki onlardan izin alır gibi dokunmalıyız, ki onlar vücutlarının özel bölgelerini kimseye dokundurmamayı bilmeliler, öğrenmeliler. Dahası onlara, doktora bile gittiğimizde yanımızda mutlaka annelerimiz olmalı demeliyiz. Onlara çıplaklığın değil, "mahremiyetin" özel bölgelerimizin olduğunu, bize ait olduğunu ve bu bölgelere asla kimsenin ellemesine izin vermememiz gerektiğinin önemle altı çizilmeli. Hatta sevgi gösterisi altında bu bölgelerin ellenmesinin, onlara "normal"miş gibi algılatılmasına izin verilmemeli.. Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel ve detaylı yorumunuz için çok teşekkür ederim. Çok faydalı bir açıklama yapmışsınız umarım bir çok kişiye etki eder.
      Sevgiler

      Sil
  2. Ellerinize sağlık :))
    Bu yazılar arşiv niteliğinde olacak hep benim ve benim gibiler için, diye düşünüyorum. Ansiklopedik bilgiler de gerekli ama tecrübeleri okumak çok daha kıymetli...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim öpüyorum çok ;)

      Sil
  3. Çocuğum falan yok evli bile değilim ama yazılarınızı ilgiyle takip ediyorum. Çok faydalı ve bilgilendirici. Emeğinize sağlık. Ailenizle birlikte güzel bir ömür diliyorum size. Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne mutlu bana çok memnun oldum böyle düşünmenize Allah size de nasip etsin inşallahhh sevgiler ;)

      Sil
  4. Çocuklar ile birlikte banyo yapmak banada çok ters. Ama etrafındaki bir kaç kişi onu sen doğurdun çocuğundan utaniyor musun diye eleştirilerde, canım bende senin gibi düşünüyorum herkesin özeli olmalı.
    Güzel bir konuyu kaleme almışsin kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben doğurdum tabii ki ama çocukların kimlikleri oluşurkende böyle bir kargaşa yaratmaya gerek yok bence :) 30 yaşına da gelse ozaman ben doğurdum diyerek çekinmeyeyim yanında dimi :)) sağol cnm

      Sil
  5. Ben gerçekten anlayamıyorum.İnsanlar nasıl olur da hala 30 yıl önceki denenmiş ve yanılınmış uygulamaları deneyebiliyorlar. Çocuğa bişeyi ayıp deyip geçtiğimizde daha doğrusu kestirip attığımızda dışardan farklı yerlerden araştırma öğrenme ve dolayısıyla yanlış bilgilenme yönüne gidiyor. Ebeveynler hiçbişey yapamıyorsa bile facebooka,twittera girdikleri bir sırada 5 dakikalarını sizin gibi aydınlatıcı ve öğretici bloggerları okumaya ayırsalar ülke selametimiz açısından çok faydalı olacaktır diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. öyle öğrenmişler çünkü öyle uyguluyorlar ve hatta sana banada yanlışsın diye uyarıda bulunuyorlar :) ben hala tecrübeli arkadaşlarımın yazılarını okurum okumayada devam edeceğim en olmadı kitaplar var biraz fikir edinmek kimseye zarar vermez ama anlayana tabii :) teşekkür ederim

      Sil
  6. Bizde de küçükken kim müsaitseo yıkadı (eşim ve ben) ama biraz büyüdükten sonra ben gerekmedikçe devreye girmedim. Çocuklar utanmaları gereken yaşları biliyorlar zaten. Mesela Deniz 10 yaşında ara ara bizim yıkamamız gerekirse için veriyor. Ama Ada için bu söz konusu bile değil (14 yaşında)

    YanıtlaSil
  7. Çok güzel kaleme alınmış, yararlı bir yazı. Ayıp, yasak, cıss gibi sözcüklerin sıkça kulanılması çocuklar için de çok itici. Engellemelerin nedeni anlaşılır bir tarzda, sade bir dille açıklanmalı. En önemlisi "merak duygusu" daha çok dürtülmemeli. Farklı cinsiyetteki iki kardeş de birbirlerini daha çok tanımak isteyebilirler. Bu konuda da anne-baba dikkatli olmalı, farklılığı uygun bir biçimde açıklamalı.Son paragrafına da aynen katılıyorum.
    Psikoloji- Pedagoji eğitimi almış bir anneyim. Sizin gibi genç annelerin çocuk eğitimine ilgisi beni mutlu ediyor.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  8. gene ne kadargüzel bir yazı olmuş :) henüz anne değilim ama bu yazıyı anlasalar çevremde okutmak istediğim o kadar insan var ki

    YanıtlaSil
  9. bende çok hassas davranmaya çalışıyorum, mahremiyet eğitimi çok zor ve özenli bir durum gülşah seni de tebrik ederim hem erkek çocuk hem kız çocuk oldugu için ikisine farklı yumuşak tavırlarla yaklaşmak emek istiyor

    YanıtlaSil
  10. AYnen katılıyorum Gülşah'cığım, en doğrusunu yapıyorsunuz anne, baba olarak, çocuklar ebeveynlerle duş filan alması hiç doğru değil, Ela'nın tarak bahanesine çok güldüm bu arada:)))hay Allah canım yaa:))))

    YanıtlaSil
  11. Kesinlikle Size katılıyorum. Benim bebeğim daha 6 aylik bazen eşimle yikiyoruz su aşamada ama çoğunlukla ben yikiyorum ve beraber çıplak bir şekilde duşa girilmemesi fikrinize katılıyorum.

    YanıtlaSil
  12. Nasıl da güzel anlatmışsın ablam. İlkokul öğrencilerimize mahremiyet konusunda anlatırken çok zorluklar yaşamıştık. Bazı aileler dudaktan öpüşmeyi çocuklarıyla adet haline getirdiği için bizim açıklamalarımızı bile dinlemiyorlardı. Bu durumda ailelere önemli görevler düşüyor. Çocuklarınız sizden korkmamalı başına bir şey gelme ihtimalini düşündüğü an bile size koşmalı. Bu yüzden en değerli olanın o olduğunu sizinle paylaştığı sürece ona kötü bir şey asla gelemeyeceğinden bahsetmek gerek. Ablam senin de dediğin gibi adet olmak bile ayıp sayılırdı eskiden. Bizler de ulu orta yerde adetliyim diye haykırmayı istemiyoruz tabi ama en azından annemiz bunu bilmeli. Ben bu konuda çok şanslıydım. Olmadan bir sene öncesi annem benle konuşmalara başlamış her şeyi güzelce anlatmıştı. 22-23 yıl öncesi bunu akıl eden annelerimiz varsa şimdi daha iyileri olmalı

    YanıtlaSil
  13. Benim bu konudaki fikrim biraz farklı, zaten hatırlarsın bloğumda da yazmıştım neden kızım babasıyla aynı küvette çıplak olarak yıkanıyor, 3 yaşına gelmeden "penis" "vajina" gibi kelimeleri kullanıyor falan diye..
    Bence çıplaklıkla erotizm karıştırılıyor ve çocuklara mahremiyet eğitimi yerine "ayıp" gibi sözcüklerle aslında bedenlerinden utanmayı öğretiyor ve sağlıklı cinsel gelişimlerini de ketleyerek ilerde vajinismus, erken boşalma gibi sorunlar yaşamalarına ya da en basitinden beden algılarının bozulmasına neden oluyoruz.
    Toplumsal bir durum aslında bu, mesela ingilizce'de "ayıp" sözcüğünün olmamasını düşünürsek, bizim bu sözcüğü ne kadar geniş alanda kullandığımız bile şaşırtıcı.
    Son olarak; cinsellikle çıplaklık, mahremiyetle saklanmak özdeşleştirilmemeli. Bunlar çok ayrı kavramlar. Çıplak bir anne babadan ziyade, yaşına uygun verilmesi gereken cinsel eğitimin, mahremiyet eğitiminin verilmemesi çocuğu tehlikelere açık hale getiriyor.

    YanıtlaSil
  14. Sevgili Gülşah ellerine sağlık değindiğin konular hep nokta atışı yapar gibi. tebrikler.
    çocuklara yaklaşımlar da her konu da düşünülüp en doğru şekil de karar verilmeli.

    YanıtlaSil
  15. Biz bebekken birlikte yikardik. Sonra erkeklere babalari ögretene kadar yalniz yikanmayi yardimci oldu. Kizim zaten benden baskasina ne bez degistirtir ne yikatir. Çiplaklik bizde sorun olmadi. Ayip demedik hic ama herkesin de birbirinw saygili olmasi gerektigini ögrettik. Küçük oglum umursamaz abi kimse görsün istemez. Buna da hepimiz saygi duyariz. Karya bizim evde de sizmaya çalisiyor heryere. Tek care kilit bunlara:)

    YanıtlaSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe