3 Haz 2016

Faydanız Yoksa Zararınız da Olmasın

Başlıkta ki bu sözüm annelerin enerjilerini alan, destek değil köstek olmaktan başka bir işe yaramayan, moral bozmak ta çok başarılı olan sözde akıl vericilere gelsin.

2 çocuk büyüttüm ( hala mücadele ediyorum) ama etrafım da konuşanlardan çektiğimi inanın çocuklarımdan çekmedim. Çocuk yorar derler doğrudur ama enerjinizi tüketecek kadar konuşan insanlar herkes den fazla yorar.

Hadi ne zaman evleniyorsun denecek vakit olmadı erkenden evlendim.
Hadi çocuk ne zaman demeye kalmadı evlendikten 2 ay sonra hamile kaldım.
2 çocuk arası 7 yaş BİNGO. Gelsin soru bombardımanları. İnsanların 7 sene boyunca düzenli bir şekilde herkes arasında anlaşmış gibi “ 2.çocuk ne zaman” diye sorması nasıl bir disiplindir hiç aklım almadı. Hayır yapayım da sizmi bakacaksınız diye sorduğum da kıkırdaşıp espri yaptığımı sandılar hep ama ben çok ciddiydim onlar anlamadı.
Tabi bu arada ilk çocuğum diye tavsiyeler ve yorumlar da  bitmedi. Biz kumralız ama benim oğlan sarışın.
“Aaa neden bu çocuk bu kadar sarı” hemen el pençe açıklamalı cevaplar verdim. İşte bende küçükken sarışınmışım babası da öyleymiş genlerde var demek ki vs vs. anlattım durdum. İkna oldularmı? Yooo aslaaaa. Evlatlık aldım desem daha bir sesleri kesilirdi sanki diye düşünmeden edemiyorum.
“çok kilolu bu çocuk acaba mamayı fazlamı kaçırıyorsun” mama almıyor emiyor desem de hep inanmayan gözlerle baktılar neden mi? Gögüslerim ufakmış emziriyor olamazmışım. O acemilikle şaşırıp boyutuna göremi oluyor bu emzirme işi diye bayağı bir araştırma yapmıştım. Ne kadar saf olduğunu insan sonradan fark ediyor.

“bu çocuk pısırık”, “içine kapanık”,”yabani” en gıcık olduğum tabirler. Koca koca kadınlar aynı anda çocuğun üzerine çullanırsa ve çocuk sizi daha önce hiç görmediyse ve tanımıyorsa tabii ki arkama saklanır. Tabii bunu anlatamadım. Anlatsam da anlamazlar.

Bunları örneklendirmeye devam etsem sayfalarca yazar dururum. Ama bu yazıyı onların değil benim gibi bu tarz insanlardan yorulmuş annelerin tavsiyeleri ile bitirmek istiyorum.

Bir annenin evine gittiğinde ya da bir yerde karşılaşıp sohbet ettiğinde,

*Asla kendi anneliğinle bir başkasının anneliğini kıyaslama,
*Parkta çocuğunu takip eden annenin sohbetle dikkatini dağıtma bırak çocuğuna eşlik edebilsin, düşüp kalktığını görebilsin sohbeti sonra yaparsın.
*Yiyormu, uyuyormu, konuşuyormu konularına hiç girme ister istemez nasihata geçersin moral bozmaya gerek yok.
*Çocuktan sonra çok kilomu aldın, kilomu verdin yorumlarından uzak dur. Belki kendince çabası vardır sana açıklamak zorunda değil.
*Çok ince ya da çok kalın giydirilmiş çocuklara müdahale etme. Bilmiş bilmiş konuşma. Karşında ki bir anne ve en az senin kadar çocuğunu düşünüyordur.
* Asla ve asla annesinden izinsiz parkta ki çocuğa sırf yanına geldi diye şeker, çikolata, bisküvi gibi yiyecekler verme. Alerjisi olabilir, şeker hastası olabilir ya da annesi yabancılardan bir şey almayı adet edinmesin diye almasını onaylamayabilir.
* Ev hanımı ve çalışan anne konuları iki taraf içinde gerginlik yaratabilecek konular illa konuşacaksan da derine inmeden sohbet et ve geç.
* Karşındakinin anneliğini yadırgama, acemiliğini hor görme , empati yap kendi ilk dönemlerini hatırla.

Bazen sadece empati yapmak, karşındakinin hem cinsin olduğunu unutmamak, havadan sudan konuşarak sohbet edip rahatlamak her şeyden çok daha iyi gelebilir.
Bu arada bana da 3.çocuk ne zaman diye esprili sorular geliyor hiç komik değil söylemiş olayım.

NOT: Bu yazım daha önce www.mynet.com anne/çocuk bölümünde yayınlanmıştı.

Sevgiler,

26 yorum:

  1. şuraya bir demet alkış emojisi bırakıyorum gülşahcım :)

    YanıtlayınSil
  2. Çocukları evlendirdiğinizde, torun yok mu diyecekler. Bazen kabuğumuza çekilmemize sebeb olan böyle diyaloglar yaşanıyor. Gülüp geçelim mi, ciddi ciddi anlatalım mı bilemedim. Yakınlar neyse de, fazla bir hukukun olmadığı insanlar karışınca ya sabır çekiyoruz. Yurdum insanı durumları. Sevgiler..

    YanıtlayınSil
  3. Ne kadar da doğru yazdıklarınız. Ben etraftaki insanlardan çok kendi ailemden çektim. 21 yaşında evlendim 2 ay sonra annem başladı çocuk diye... Ben sağlıkçıyım , bu iş üzerine 6 yıl okumuşum bana olmayacak şeylerı yapmam için baskı yaptılar. Şimdi çocuklar ergenlik çağında bize niye sarılıp öpmüyor diye söylenip çocuklara baskı yapmaya kalkıyorlar. Ergenlik çağı bambaşkadır. Bu dönemdeki çocuk küçük cocuk gibi sıkıştırılarak öpülür mü? Neyse yaz yaz bitmez , bizi bizden başkası anlamaz ;))

    YanıtlayınSil
  4. Ağzına sağlık Gülşah!
    "Bakacaksanız yapayım" lafını ben de sıkça kullandım ve çok ciddiydim (1. çocukta bile).
    Kadınların bu sorularını "sohbet etme çabası" olarak görüyorum, kendilerini konuşmak zorunda hissediyorlar ve akıllarına ilk gelen soru bu...

    Kulak tıkamak çok zor ben de çok yıpranıyorum ama öğrenmemiz lazım önemsememeyi.

    Eline sağlık, mynet'teki yazına da baktım :)

    YanıtlayınSil
  5. Ayy evet sorular sorular... Maalesef ardı arkası kesilmiyor onların. Bir de kıyaslamalar yok mu en gıcık olduğum taraf! Ben orada dururken -"aa terlemis bu, sen bakmazsin simdi dur ben bakayim" diyenleri de biliyorum! Sen de orada kendini yetersiz hissedersin! Zaten amaçlarıdır bu sen de onların amaçlarına hizmet edersin. Bu cahiliye döneminde oluyor sonra anlıyorsun ne yapılmak istendiğini:))) Neyi göstermeyr çalışıyorlarsa anlayabilmiş değilim!

    YanıtlayınSil
  6. Böyle tecrübe kokan faydalı yazıları çok seviyorum. Başka bir pencereden bakmaya yardım ediyor, elinize sağlık.

    YanıtlayınSil
  7. Wallahi billahi bayıldım. Noktasına virgülüne kadar "katılıyorum" anlamında altına imzamı atarım.. Maynette yazdığını bilmiyordum,meşhur bir arkadaşım varmış: ))) sevgiler

    YanıtlayınSil
  8. Wallahi billahi bayıldım. Noktasına virgülüne kadar "katılıyorum" anlamında altına imzamı atarım.. Maynette yazdığını bilmiyordum,meşhur bir arkadaşım varmış: ))) sevgiler

    YanıtlayınSil
  9. Hep aynı etraftaki insanlar sanırım. "elalem çetesi" mübarekler. İnsan başlarda çok takıyor, umursuyor, üzülüyor. Belli bir yaşa geldin mi hiç tınlamıyorsun emin ol...

    YanıtlayınSil
  10. Çok güzel bir konu seçmişsiniz
    Hepimiz yaşıyoruz bunları, insanlar eleştirmeye öyle çok meraklı ki ...

    YanıtlayınSil
  11. ah ah kendinede herşeyi hak görenler her haltı bilenler ömrümüzden enerjimizden çalıyorlar

    YanıtlayınSil
  12. anne adayı arkadaşlarıma gönderdiğim bir yazı oldu, elinize sağlık =)

    YanıtlayınSil
  13. Yazılması da okunması da anlaşılması da son derece gerekli güzel bir konu bu

    Sevgiler

    YanıtlayınSil
  14. Harika bir yazıda bütün gerçekleri toplamışsınız. Nedir bu toplumumuzun meraklı melahat halleri

    YanıtlayınSil
  15. Bu insanlardan olacak hep. Sinir bozucu ama bitmiyorlar.

    YanıtlayınSil
  16. A yuh artık! Bu çocuk niye böyle sarışın!!! E anacım sen kara kaşlı, kara gözlü, esmer bir kadın değilsin ki, herhalde sana çekecek. Baba da sarışınmış üstelik. İki sarışından esmer çocuk mu çıkacaktı?:))))Hayır acaba bunu soranlar kör mü, senin renkli gözlerini de mi görmüyorlar? Çok haklısın Gülşah'cığım. Sevgiler.:)

    YanıtlayınSil
  17. Bizim milletin kadınların ve erkeklerin herşeye karışma eleştirme enn doğruyu ben bilirim deme huyu bitmez :((

    YanıtlayınSil
  18. Bilir kişi heyeti gibi:))
    Her birini alıp aynalar dolusu bir odaya sokmak gerek bakın bakalım ne görüyorsunuz diye:)
    Her zaman var olacaklar canım toplumun mayasın da var maalesef, soru geldiği anda soruyla karşılık verip susturmak hoş olur:)))))

    YanıtlayınSil
  19. Çok haklısın canım! Ayrıca millet olarak çocuklardan konuşmaya bayılıyoruz, bunu anlamış değilim. Evet anneler için çocukları mutlaka önemlidir, öyle olmalıdır ancak kadın zaten bütün gün kendinden geçmişken, bir araya gelince neden yine sürekli çocuk konuşurlar ki? İnsanlar dünyalarını bu kadar daraltmamalı bence. Sevgiler ❤

    YanıtlayınSil
  20. Daha nişanlıyken, yanıma gelip kayınvaliden çocuk istiyor diyen bir akıllı oldu :) İstiyorsa yapabilir, bence sakıncası yok dedim :)) O günden beri kimse bana çocuk falan sormuyor. Rahatım çok şükür... İnsanların işi gücü yok, başkalarını kınayıp, gereksiz laf etmek, dedikodu, iğneleme hobileri olmuş. Ülkemiz insanının kronik hastalığı... Allah hepimize sabır versin.

    YanıtlayınSil
  21. Kime benziyor diye soruyorlar çok. Ne yapayım çocuklar ne bana ne babalarına çok benzemiyor :))) Kavga ediyolar mı diyolarlar -e her kardeş gibi ettikleri oluyor. Sormasalar daha iyi ama, işte :)

    YanıtlayınSil
  22. Merhaba öncelikle çok haklısınız malesef böyle insanlar oldukça çok hiç canınızı sıkmayın derim. Örgü cantam hatice hanımdan geliyorum takibe aldım sizi de beklerim hayırlı ramazanlar :)

    YanıtlayınSil
  23. Ev hanımlığı,çalışan annelik ve kayınvalide muhabbetlerinin kimseyi rahatlatmadığına eminim.Gereksiz sorgulamalara sebep oluyor sadece.Bırakalım herkes kendi yolunu bulsun gerçekten...

    YanıtlayınSil
  24. Ben de neden sarısın sorusuna hastanede karıştı diye cevap veriyordum ;) aslında biraz da kendine güvenip umursamaz olmak gerek çünkü çeşit çeşit insan var onları değiştiremeyeceğimize göre kendimize dönmemiz daha hızlı sonuç verir. Ben biraz da 4. Gebeliğimde özellikle ilgisiz anne damgası yemekten çekiniyorum. Çünkü herkes acıyan ya da sorgulayan gözlerle bakıyor. Bu konuda biraz daha rahatlamam gerektiğinin farkındayım bakalım. Kulakları bazı seylere tıkamak zor oluyor bazen

    YanıtlayınSil
  25. Hep her yerde her konuda bu bilmişliklerimiz... Saygıyı, susmayı bir öğrenemiyoruz.:-(

    YanıtlayınSil
  26. Her kelimene, her cümlene katılıyorum. Çoğu kadın bu sözlere maruz kalıyorsa bunu söyleyen kadınlar nerde yaşıyor/yetişiyor? merak ediyorum. Ya da kendilerine yapılanların intikamını alıyorlar diye düşünüyorum. İlk çocuğunu yeni doğurup lohusa kafasıyla bilmiş bilmiş konuşup akıl verenler de cabası..

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe