5 Eyl 2016

Analık Halleri Diyelim...

anaokulu dönemi

Annelik süreçlerinde en yorulup yıprandığım konulardan bir tanesi "anaokuluna başlama süreci" diyebilirim.

Evet Ela 1 Eylül de okula başladı. İlk gün hiç sıkıntı yaratmadı hatta bahçede bekliyordum yarım günde alırız diye düşünüyordum tam gün okulda kaldı ve evde öğlen uykusu uyumayan çocuk orada uyudu. 2.günü sabah ağladı ama en azından okula koşarak gitti diye sevindim.

Ama araya hafta sonu girdi ve her gören "aa okul nasıl?, öğretmenini sevdinmi?, arkadaşlarının adı ne gibi sorular sorunca bizim ki okula gitmeyeceğim demeye başladı. Ve bugün evden de ağlayarak çıktı. Babası bıraktı ama ortalığı ayağa kaldırmış. Bu kadar ağlamasını hiç beklemiyordum.

Eminim şuan susmuştur ve sınıfa adapte olmaya çalışıyordur.

Ben nasılım? BERBAT neden çünkü analık duygularıma söz geçiremiyorum. Çocuğuma güveniyorum, seçim yaptığım okula güveniyorum, çalışıyor olmamla alakası yok evde de olsam artık okul zamanıydı gibi tesellilerim bazı noktadan sonra işe yaramıyor. Kendimi bıraksam bağıra bağıra ağlarım.

Hafta sonu Ela ile Neşe Erberk Anaokulunda bir etkinliğe katıldık. Neşe Erberk te oradaydı ve konuşmasında "çocukların hazır olup olmamalarından değil annelerinin hazır olmamasından korkuyoruz" dedi. Ve ekledi annenin yüzünde okula bırakırken telaş varsa çocuk bunu anlıyor ve "annem buraya güvenmiyor demek ki" mesajını alıp tedirgin olabiliyormuş.

Doğrumu diye kendimi sorguluyorum evet doğru :) Çünkü Ela'nın yeterince hazır olduğundan eminim. Bu kış anneannede fazlaca köreleceğinden ve yoğun sevgiden şımarmanın dibine vurma aşamasına geçtiğini çok iyi görebiliyorum.

Yüzümde ki endişeye gelince bence iyi saklıyorum gayet metanetliyim ama durduk yere çocuğa sarılıp sarılıp burnumu çekiyorum. Okulda bunu yaptık deyince bir daha sarılıyorum. 1 hafta önce odasında yatağında uyusun diye uğraşırken şimdi koynumda kalsın diyorum hiç endişeli halim yok değil mi? Allah için çaktırmıyorum :)

Velhasıl ne yere ne göğe sığamıyorum. Kalbim sıkışıyor. Boğazımda düğüm oluşuyor.
İçtiğim suya bile ağlayasım var "acaba suyunu içtimi"
Ağzıma yudum atacağım duruyorum "acaba o yedimi açmı"
Tuvalete gidiyorum kapıda duruyorum "acaba tuvaletinin geldiğini söyledi mi yoksa tutuyormu" (şaka değil ilk gün sabahtan akşama kadar tutmuş)

Çocukların bu dönemlerinde soğuk kanlı olabilen anneleri alnından öpüyorum. Lakin benim bu duygu seliyle sınıfı geçmem mümkün değil. Dilerim bu evre yarı ömrümü bitirmeden en kısa sürede Ela nın okula adapte olması ile son bulur. Daha bunun gösteri de ağlama evresi var :)

Bayramdan sonra da Yağız'ın ortaokula başlama duygu seli var ona çok pis hazırlandım.

Bazen kızıyorum kendime endişelerime çok fazla kendimi kaptırdığımda evlat acısı çeken analar geliyor aklıma ya da çocuklarının sağlığı ile uğraşan anne babaları düşünüyorum. Ya da yeter ki koşsun, yürüsün, konuşsun gibi duaları olanlar aklıma geliyor. Utanıyorum kendimden ancak böyle silkelenip derin nefes alıyorum. Rabbim önce sağlık versin.

Annelik halleri işte bunlar adını bir türlü konduramıyorsun ve çoğu zaman kendini bile anlamıyorsun.

Bu arada dün evliliğimizin de 11.yılını geride bıraktık. Sadece 1 yılımız çocuksuz geçti Yağız ile birlikte büyüdük desem yalan olmaz. Dilerim daha uzunnn yıllar önce karı koca sonra da anne baba olmaya devam ederiz.

neşe erberk kurumları

Not: Sosyal medya da Neşe Erberk Anaokulunda ki etkinlik fotoğraflarımızı gören arkadaşlarım Ela'nın okulu da orası diye mi sormuşlar. Hayır değil çünkü biz Ela'nın kaydını çok önceden yaptırıp parasını ödemiştik. Neşe Erberk Anaokulun da da aklım kaldı diyebilirim. Okulun içinde her şey çok ince düşünülmüş ve çok tecrübeli alanında uzman öğretmenleri var. Ela'yı parktan çok zor çıkarttık. Evime olan mesafesi uzak olmasa önümüzde ki yıl için kesin düşünebilirdim.

Sevgiler, Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

31 yorum:

  1. Gülşah ilk çocuk ya da ikinci çocuk farketmiyor değil mi, her başlangıç bir vicdan azabı, arada "iyi ki" desek bile hep "keşke"ler kurcalıyor beynimizi.
    Bizden 1 yıl kıdemlisin. Daha nice yıllara arkadaşım.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. sagol canım valla fark etmiyor 2.de bu kadar kötü olacağımı tahmin etmezdim :)

      Sil
  2. Ela da sen de bence adapte olacaksınız Gülşah :) Okurken ben bile üzüldüm :-/
    Bu arada nice güzel yıllara... Darısı başımıza... :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. sağol canım teşekkür ederim valla dün ağlayan Ela bugun güle oynaya gitti umarım böyle de devam eder. darısı başınaaaaaa :)

      Sil
  3. Ağlamasına çok üzüldüm yaa:(( inşallah bir daha ağlamaz :( benim zamanımda ana okulu filan varsa da giden çok azdı. Mesela ben, kardeşlerim doğrudan 7 yaşına basınca okula başladık. Ana okulu okula alıştırmak için ama tersi oluyor ağlıyor çocuklar:( ya aslında 6 yaş okul için erken diyorum ben, eskisi daha iyiydi 7 yaş....Allah güç, sabır versin canım. Sevgiler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. bugün hiç ağlamadı abla valla ya çok mutlu gitti ama dün bizi mahvetti :) ben hiç gitmedim anaokuluna ama sokaklarda büyüdük şimdikiler evlere tıkılı durumda okula gitmeleri kendi faydalarına oluyor. aminn ablacım sağolasın

      Sil
  4. Biz gecen sene yasadik kres surecini. Bu sene baska bir yere yazdirdim, Mert "anne o cok bagiran okula yazdirmadin degil mi?" deyince icim sizladi.:( Okul ve ogretmen cok ama cok onemli!

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çokkkk önemli gerçekten önce öğretmen sonra okul o yüzden gösterişli bir okul değil ufak ve samimi yönetimi olan ticari amacı öncelik olmayan okul aradım hep şimdilik buldum gibi umarım da boyle devam eder.

      Sil
  5. İpekte bu sene anaokuluna başlıyor, içim acayip annemin yanındayken düşünmüyorum ama daha aylar öncesinden başladım nasıl olacak ne yapacak diye :( çok zor yaaa, hadi hayırlısı yavrularımız için

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. valla sorun annelerde gerçekten çocuk bugün mutlu gitti ben hala alışma derdindeyim onlar herşeye hazırlar cin gibiler ama annelerin alışma süreci daha uzun :) hayırlısı olsun bütün evlatlar için

      Sil
  6. O duygular hiç bitmiyor. Ada bu yıl liseye başlayacak okula aktarma yaparak gidecek ben koca çocuk için endişeleniyorum. Oysa onlar ne çok şeyi başarıyorlar. Annelerin endişesi hiç bitmiyor...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bitmiyor dimi ya aklımız hep onlarda kalacak evlendiklerinde bile öyle olacağına eminim uzun bir yol bizimkisi endişe dolu ama güzel ;)

      Sil
  7. sanırım annelik hastalık hali diye boşa demiyorlar :) ela da sizde en kısa süredealışırsınız ama içinizde bir yer sürekli cız edecek sanırım:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet çok doğru bir tanı :) hastalıklı gibi :) alışma sürecinden sonra rahatlayacağız umudum var :)

      Sil
  8. Kadınlar endişeden yaratılmış derler, akışına bırakın sizin huzurunuz onların mutluluğu demek. Sevgiler

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çok doğru akışına bırakmak en güzeli gerçekten zor olsa da ;)

      Sil
  9. Ben de ilk haftalarda ağlarmışım ana sınıfına gittiğimde. Öyle anlatır annem. Çocuklar için alışılmadık bir ortama girmek korkutucu olabiliyor bazen. Ama her çocuk zamanla alışıyor okula. Bence Ela sizin tedirginliğinizi ve endişelerinizi hissediyor. Biz belli etmediğimizi düşünsek bile çocuklar anlıyor maalesef düşüncelerimizi. Umarım kısa zamanda ikiniz de alışırsınız bu duruma :) Sevgiler..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. bugün iyi di şükür umarım böyle gider alışana kadar zor olsa da geçiyor elbet :) teşekkür ederim sevgilerr

      Sil
  10. Kıyamam sizee ağlamalara yenik düşme Gülşahcım arkadaşlarıyla muhabbete girince susuyorlar ilk an ağlamaları siz kontrol gibi:)Gelin kızımın arkadaşının kızı Deniz geçen yıl ana okuluna giderken servise binme faslı salya sümük bir arada ananane gizlice arada okula gidiyordu ne olur olmaz diye ilk hafta malum Diyarbakır ortamı sıkıntı yaşamışlardı. sonra ki günler de servis şöförü abla siz üzülmeyin inanın köşeyi döndükten sonra radyoda şarkılara eşlik ediyor bilmediği de yok gibi demiş arkadaşlarıyla gülüş çıgrış sınıfa gidiyrlar deyince kısa bir uzak takip sonrası hayat normale dönmüştü:)))
    Minik fıstığıma da kolaylıklar dilerim inş çabuk adapte olur ve sever.
    Çalışan anneler mecbursunuz da belli bir düzene.Endişe faslı maalesef bir ömür sürüyor hatta onlar anne baba olsa bile:)))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. sanırım her çocuğun taktiği bu ne cinler ya :) bugün Ela da iyidi dunde bizden sonra ağlamayı kesmiş tüm gün iyi geçmiş kendinde öyle anlatıyor :) endişe hiç bitmeyecek buna eminim ömür boyu :)

      Sil
  11. herkesin derdi kendine büyüktür derler. insan kendi sıkıntılarına batınca bazen başkalarınınkini düşündüğünde utanabiliyor ama bence sizin de derdiniz size göre büyük işte. yani hayat böyle ilerliyor. yine de içinizi ferah tutun, güzel ve sakin zamanlar gelecektir :) anaokulu hayırlı uğurlu olsun, evlilik yıldönümüzü de kutlarım :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim ne kadar doğru insan içinde bulunduğu durumdayken en büyük kendi derdiymiş gibi düşünüyor :)

      Sil
  12. Son bir aydır yaşadığım ve kendime bile itiraf edemediğim şeyleri öyle güzel ifade etmişsin ki... bu sene Derin'in kreşe gitme mevzusu gündemde. tam da söylediğin sebeplerden dolayı. çalışıyor olmam, çalışmıyor olsaydım da artık evde geçirdiği zamanın ona daha az şey katması, ananede ki şımarıklığın ve egemenliğinin boyutunun şekil değiştirmesi gibi, daha bir sürü şey... tüm bunların yanında beni çok da etkileyen her okul mevzusu açıldığında Derin'in ben okula gitmek istemiyorum demesi de ayrı bir sorun. bakalım bu günler nasıl geçecek bilmiyorum ama dediğin çok doğru insanların gerçek! dertleri varken bizim sıkıntılarımız Allah'a çok şükür üstesinden gelinemeyecek şeyler değil. u

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. hiç endişelenme dün gitmek istemiyorum diyen çocuk bugün uçarak gitti bu süreç kimi çocukda 1 hafta sürüyor kimisinde bir kaç gün evet anneler de derin yaralar bırakıyor o ayrı :) ama onların iyiliği için olduğunu düşünebilmek en güzeli ;)

      Sil
  13. Benim oğlum mecburiyetten 1.5 yaşında gitti kreşe valla biraz aklım kaldı ama kendime hakim oldum çünkü orada çok mutlu oldu çok eğlendi ve çok şey öğrendi yuvaya çok güvendiğim için rahatça bıraktım ilk zamanlar tabi biraz içim rahat etmedi ama annem gitti sürekli kontrole öyle öyle aştık sen de aşacaksın Ela alıştıkça okula..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. tam da o süreçteyiz okula öğretmene hepimiz alışana kadar biraz eziyet olur ama güven duygusu oturduğu an hepimiz rahatlayacağız eminim ;)

      Sil
  14. Okulda ilk günler sancılı olabiliyor. Dilerim okulunu çok sever hep güle oynaya gider annesi :)

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlayınSil
  15. Benimkisi de dört yaş sınıfına başlayacak, tedirginim umarım süreci kolay atlatırız.

    YanıtlayınSil
  16. Neşe erberk anaokuluna bir arkadasımın sayesinde duymuştum. Çok çok memnun olduğunu söylemişti. Oda çok hassastır boyle konularda:) bende beklerim.:)

    YanıtlayınSil
  17. Kuzum Ela kaç yaşına girmişti şimdi? Ben de Ali Baran'ı bu sene göndereyim diyordum ama vazgeçtim sonra seneye bıraktım. Bu kışı da geçirsin, seneye her şeyi daha iyi anlar ve uygular

    YanıtlayınSil
  18. Biz de ikinci haftadayiz simdilik iyi gidiyor ama babasiyle ben mahvolduk ev bos kaldi diye sanki çocuk ekvatora tasindi yuva 2adimlik mesafede :)

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe