7 Kas 2016

Ayıp OLUR

Küçükken sokakta oynamak varken eve girip karnımı doyurmaktan nefret ederdim. Elime ver işte arkadaşlarımın yanında yiyebilirim dediğim her anda annemin cevabı her zaman "ayıp olur gel evde ye" olurdu. Ya da hepimizin annesi birer tepsi hazırlar sokakta o zamanlar adı sefa kurmak olan piknik olayını gerçekleştirirdik. Hiçbir arkadaşıma ayıp olmaz birlikte yerdik. Annemde rahat ederdi.

Çocukta olsan biri seni dövse bile senin ona vurman AYIP OLUR du.

Bence o zamanlar "ayıp olur" kelimesi büyüklerimiz için çocuk eğitiminde en önemli görgü kuralı gibiydi.
Eve gelen misafirin yanında öyle yapılmaz "ayıp olur"
Babanın yanında öyle oturulmaz"ayıp olur"
Elindekini gören kişiyle paylaşmazsan"ayıp olur"
Ayşe'yi eve davet ettiysen Fatma' yı da et yoksa "ayıp olur"
Ali'ye elimdekinden verdin Veli'ye vermezsen "ayıp olur"
Öyle konuşma "ayıp olur"
Hele kardeşe vurmak çooook ayıp olur :)

O zamanlar çok sıkılırdım bu ayıp olur cümlesinden çünkü küçücükken bile sırf başkalarına ayıp olmasın diye ince düşünüp hareket etmek zorunda kalırdım. Görevim-miş gibi...

Hatırlıyorum çok sevdiğim bir kabarık elbisem vardı. Bir akrabamın kızı da o elbisemi çok severdi her giydiğimde bana hayran hayran bakardı. Sırf onda yok diye ve sırf o ben giydiğimde üzülmesin diye ben o elbiseden vazgeçtim. Çünkü o zamanlar onun mutluluğu benim mutlu olmamdan daha önemliydi. Çünkü ayıp olur kelimesi ile büyüyen neslin görevi önce karşı tarafı düşünmekti.

Kısaca hep birilerine "ayıp olur" diye diye bugünlere geldik. Sizi bilmem ama ben hala o kafadayım. Yazarken bile birilerine ayıp olur mu? acaba düşünceleriyle uğraşıyorum. Artık bu düşünceden çok sıkıldım. Sen ben ayıp olur diyerek istediğimiz gibi davranamaz iken, ayıp olur kelimesinin A sını bilmeyen insanlar gözünün içine baka baka saygısızlık edebiliyorlar. Ben ve benim gibiler ise yine de ayıp olur diye susmak zorunda kalıyoruz. Taa ki patlama noktasına gelene kadar.

Yani bir kısım ayıp olur cümlesini kendi mutluluğunun önüne geçecek kadar coşkulu yaşarken karşı tarafın bunun farkında bile olmaması ancak tek taraflı mutsuzluğa sebep olur.

Artık kendime ayıp ettiğimi düşünür oldum. Ve ayıp olur kelimesi bende iyice anlamını yitirdi. Kendi koşturmam, stresim, yorgunluğum arasında bir de başkalarına ayıp olur diyerek her sözüme, cümleme, hareketime dikkat etmeye çalışmak mutsuzluk yaratmaktan başka bir işe yaramıyor. Birde insanlarda ki arsızlığı gördükçe ayıp olur diye yüzüne vuramayıp kendi kendimi sorgulamam beni iyice dağıttı.

ÖNCE BEN cümlesini daha iyi benimsemem gerekiyor. Sizde benimseyin.
Çünkü;
AYIP OLUR un verdiği bir mutluluk yok ama ÖNCE BEN in verdiği huzur ve mutluluk hepsinden güzel.

NOT: Sen ben duyarlı çocuk yetiştiriyor olabiliriz ama toplumun çoğu bugün fazlasıyla duyarsız ve saygısız bir şekilde tıpkı kendileri gibi çocuk yetiştiriyorlar. Bu durumda sana bana daha fazla yük biniyor böylelerine karşı çocuklarımızın kendini korumaları gerektiğini öğretmek zorunda kalıyoruz. Keşke diyorum bazen; keşke annem ayıp olur kelimesinin yanında" hak edene hak ettiği kadar değer vermesini" de öğretmiş olsaydı.

Sevgiler,










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

32 yorum:

  1. Yazıyı okurken aklıma bir söz geldi "Bize yakışmaz diye yapmadığımız her şeyi bize yaptılar."

    Ama yine de sen annenin öğrettiği yolda devam et. Çünkü benim annem de "Herkes kendine yakışanı yapar" der.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok tuttum bu sözü :)" bize yakışmaz diye yapmadığımız her şeyi bize yaptılar "

      Sil
  2. Evet haklısın. Çünkü 'hak ettiğine hakettiği kadar değer verme' prensibinden öte 'kimseye kendini ezdirme, kendi isteklerin ön planda olsun' düsturlarıyla büyütülen çok çocuk var çevremde. Belki ayıp olmaz ama bu yeni gelen nesil nasıl bir dünya yaratacak ben de merak ediyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla yeni nesilden umutlu olmak istiyorum ama bazı anneleri görünce ciddi anlamda korkuyorumm :)

      Sil
  3. doğru söylüyorsun kendimizi çok kurallara koymuşuz bazen..

    YanıtlaSil
  4. Bırakın ınsanlar ne yapıyorsa yapsın biz gene ayıp olur diyelim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. insan bildiğinden şaşamıyor zaten :/

      Sil
  5. Tam okurken yorum yapayım diye düşündüğündüğüm şeyi ''keşke diyorum bazen; keşke annem ayıp olur kelimesinin yanında" hak edene hak ettiği kadar değer vermesini" de öğretmiş olsaydı.'' cümlesini okudum :)
    Sanıyorum annelerimizin en büyük ayıbı bu oldu bize karşı.
    İnsanları düşünmek, hele hele ince düşünmek çok güzel. Tüm bu ayıp olurlar bize paylaşmayı, açın halinden anlamayı öğrettiler elbette. Lakin insanlara ederi kadar değer vermemizi de gözden kaçırmamızı sağladılar sanırım.
    Kaleminize sağlık. Çok güzel bir yazıydı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. anneme diyorum bunu sende bana ayıp ettin diye çok kızıyor :) ben sana en doğrusunu öğrettim der hep :) teşekkür ederimm ;)

      Sil
  6. hepimiz öyle büyütüldük ana ben uzun zamandır ayıp olur diye pek sallamıyorum etrafı dediğin gibi o kadar saygısız ki çoğu kişi ayıbın ne olduğunu bile bilmiyorlar..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yok valla maalesef çoğunluk ayıp olurdan çok çok uzaktaaaa

      Sil
  7. Aslında olmayanın, olana karşı kendini mahcup etmemesi için ne güzel bir hareketti bu "ayıp olur"lar. Dışarda biz de bir şey yemezdik. Hala da dışarıda oldu da elimde bir yiyecek vb olsa, gelen geçen çocuklardan saklamaya çalışırım. İmkanı olup olmamasını da geçtim, belki alerjisi olan, yememesi gereken birşey. Bence ne olursa olsun, hak etmeyeceğimiz birşeyi görüyor dahi olsak, ayıp olurlar sürdürülmeli.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynı senin gibi düşünenlerdenim ama herkes bu kadar duyarlı değil. ayıp olurlar önemli aşırı kaçmadan çocuklara da aşılamak gerekli :)

      Sil
  8. Haklısın eskiden öyleydi, hatta ben hiç unutmam yeni bir manto alınmıştı- çocuğum ya her yıl boy uzuyor, eski manto küçücük kalıyordu- giymeye utanırdım sanki suçmuş gibi:) ama hala kimi çocuğun elinde dondurma, pasta ile sokağa çıkıp başka çocukların içinde şapurşupur yemesine, öteki çocukların ona ağzının suları akarak bakmasına dayanamam çocuğum olsa asla elinde öyle imrendirici şeylerle sokağa göndermem:))) ben çocukkun komşumun kızı elinde çilekli, çikolatalı, kremalı dilim pastayla hatta pastanın kenarları dantel dantel kağıt içindeydi eli çikolata olmasın diye.. sokağa çıkar gözümüzün önünde iştahla yerdi, canımız çekerdi çocuğuz tabii..o yüzden bu hassasiyetim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iki çocuğumunda dışarıda elinde yiyecekle gezmesine bugüne kadar izin vermedim.Bunu yapan çok anneler var ve asla arkadaşınla paylaş bile demiyorlar bak kaç yıl geçmiş aklında her detay kalmış bu büyük bir vebaldir benim için hiçbir çocuğa bu duyguyu yaşatmak istemem.

      Sil
  9. Çok anlamlı bir yazı olmuş 👏🏻👏🏻👏🏻 tebrikler

    YanıtlaSil
  10. Ahh o kendinden önce başkasını düşünmeler...
    Keşke diyorum sadece saygı sınırlarını belirleyebilseydik dediğin gibi de hak edene hak ettiği gibi davranabilseydik...

    Sevgiler ♥

    YanıtlaSil
  11. Ben de ayıp kelimesini çok kullanıyorum, ne de olsa öyle büyüdük. Saçma sapan şeylere ayıp diye diye çocukları susturuyor ve durduruyoruz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok uyarıyorum kendimi ama bende çocuklara cok söylüyorum :)

      Sil
  12. ben de kullanırım bu kelimeyi ve uygularım hatta. Ayıp olmak değil de belki başkasının alamayacağı bir gıdayı dışarıda yememesi, ya da oyuncak gibi bir şeyi çok göze sokmaması....

    YanıtlaSil
  13. Sevgili Gülşah belki sizi çok iyi tanımıyorum ama genç, duyarlı bir anne, modern dünyanın gerekleri kadar bizi biz yapan değerlere de sahip çıkan dobra biri derdim herhalde sizin için. Bazen benzer duygulanımlar ve geçişler yaşasam da başkaları için kendim olmaktan vazgeçmem üstelik sahip çıktıklarımız benim değil hepimizin diyorum kendime. Yanlış yapanlar kendilerinden kaybeder, evet büyüklerimiz bize göre daha katı ve empatiyi karşı tarafın lehine kullanırdı ama bugün hala toplumu kavuşturan, buluşturan sıcak yürekler onların eseri. Sabah günaydın demekten kaçınan komşuluk, illa yol vermeyeceğim diye direten trafik ahalisi, iş yerinde maskelerle çalışan hatırı sayılır güruhun artması, akraba ilişkilerinin giderek gücünü yitirmesi ve dahası... Bunların içinde olabilir miyiz? Allah korusun, yorulsam da vazgeçmem deyip elimdeki kıymetlimlerle coşkumu yineliyorum. Ekmek arası domates peyniri bile komşunun çocuğu görüp canı çekmesin diye gizleyenden her yediği içtiğini ilan eden bir anlayışa kayış. Arası hep kayıp, ben doğrularımızda ısrardan yanayım, olsun kalan sağlar bizimdir. Sevgilerimle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim tanımlamayı çok sevdim :) kendim gibi birilerinin hala olduğunu görmekten çok mutlu oluyorum. Elimizdeki değerleri istesekte söküp atamayız çünkü böyle büyümüşüz karakterimiz bu olmuş senin benim gibilerin çocukları bile böyle hassas olsa o bile yeter diye umuyorum. Yeni nesile sahip çıkmak zorundayız ;) sevgilerimle

      Sil
  14. Bu ahlak anlayışı bizi biz yapan öğelerdi. Ne yazık ki farklı bir anlayış getirdiler ülkeye kısa yoldan köşe dönmecilik gibi. Bu yolda ayıp falan yoktu. Her türlü hile hurda, haksızlık ayıp sayılmazdı. Önemli olan birilerinin sırtına basıp yükselmek. Ahlaksız bir toplum yarattık sonunda.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne kadar doğru ayıp olur falan kalmadı hile, dolandırma, kandırma her işimizi çözer oldu. Diğer arkadaşımında dediği gibi olsun doğrularımızdan vazgeçmeyelim kalan sağlar bizimdir ;)

      Sil
  15. Güzel bir yazı olmuş yine. Keşke herkes ayıp olur sözünü kulağının bir köşesinde tutsa.

    YanıtlaSil
  16. Ayıp olur en zorlandığım konulardan biri çnkü ne ingilizce ne almanca karşılığı var ve bizimkiler ne zaman ayıp olur deseler kızıma nasıl çevireceğim, ne diyeceğim bilemiyorum. Aslında dememek de işime geliyor, ayıpsız büyüsün istiyorum ama bazı huyları var ki hakikaten ayıp yani :D İkilemdeyim.

    YanıtlaSil
  17. Merhaba Gulşah aslında yazını yayınladıgın gun okumustum. Açıkcası c.tesi yasadıgım olumsuz bir durumun ardına ilaç gibi gelmişti. ama ancak yorum yazabiliyorum. Ahhhh o ayıp olurlar varya c.tesi gun ve geceme damgasını vurdu.Açıkçası detay girip kimseyi sıkmak istemiyorum. Ama bir türlü kendi ayatını yasamayı öğrenemeyen ve hep su elalem için yasayan buyuklerimize olsn benim sozumde çocuklar ne kadar gürültü yaparsa yapsınlar ayıp olmaz zira Rabbim fıtratlarını böyle yaratmıştır. Zira uslu uslu yetişkin misali oturacaksa neden çocuk olsun ki bu konu çok canımı sıkmıştı senin yazın ile ferahladım. Umarım hak edenler hak ettiklerinide bulsunlar. Zira ayıp olur larla yaşamaktan çok sıkıldık artık.. sevgiler

    YanıtlaSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe