7 Ara 2016

Ebeveyn Olmayı Abartmak


Özelden en sık aldığım 2 soruyu paylaşmak istiyorum;

1- Yağız devlet okulunda okuyor peki dışarıdan sosyalleşmesi için ne gibi takviyeler yapıyorsunuz?

Sosyalleşme denilince aklıma önce yaşıtlarıyla kaynaşma geliyor sorulan bu ise;
10 yaşında ki çocuk artık ergenlik girişinde bir zahmet artık kendi ortamını yaratsın. Etrafımızda çok fazla arkadaş ortamımız var hepside çocuklu gayet iletişim halindeler diyorum :) Sınıf arkadaşları ile de bütün gün iletişim halindeler artık kendi alanlarını kendi belirledikleri yaştalar bizler çok fazla müdahale edemiyoruz. Atıyorum son 1 yıldır düğüne gidilecekse bazen gelmek istemiyor sosyalleşsin diye bende zorla götürmüyorum. Kısaca Yağız'ı istediğim ortama sokma dönemim bitti.

Birde akademik eğitim anlamında sorulan soru var;
Sosyalleşmesi için değil pekiştirmesi için sadece hafta içi 2 gün ingilizce kursuna gidiyor. Hafta sonu için spora gitsin istedim. Basketbola gitti bıraktı, tenis istemedi, yüzme biliyorum diyerek kurs istemedi. Zorla güzellik olmaz evde takılıyor :) Futbol merakı var ona da bu soğuklarda benim içim el vermiyor.

Hatta Yağız öğlenci olduğu için sabah evde onu yalnız bırakıyoruz. Öğlene kadar evde takılıyor. Yemeğini falan ısıtıp hazırlanıp okula kendisi gidiyor. Sınavlara kendi çalışıyor. Tek anlaşmamız vardı. Evde biz yokken derslerine çalışmıyorsa yarı yıl karnesine göre 2.dönem etüde yazdıracağız. Etüde gitmek istemediği için şimdilik sıkı çalışıyor sonucu karnede göreceğiz 😊

2- Ela'yı kreş haricinde kursa gönderiyor musunuz?

3,5 yaşında ki çocuğu ne kursa yollayacak kadar hırslı değilim. Bale, jimnastik gibi şeyler istiyor 4 yaş altında olduğu için onlara bile göndermeye niyetim yok. Bir arkadaşım piyano ya da resim kursuna göndersene dedi "niye ki" deyince oda şaşırdı. Ufacık çocuk yaw biraz büyüsün doya doya oynasın sonra neye yeteneği varsa göndeririz. Zaten tüm gün kreşte kesip biçip etkinlik yapıyor hafta sonu bizimle olacak diye günleri sayıyor kalkıp kursa götürürsem eminim sevdiği şeyleri de sevmemeye başlar.

Bazen gerçekten ebeveyn olmanın abartıldığını düşünüyorum. Bir an olsun çocukların yerine kendimizi koyabilsek, başımızda sürekli bizi kurslara koşturan anne/babamızın olduğunu hayal etsek, tam oyuna dalmışken "hadi kursa" komutu alsak eminim yaptığımızın farkına varırız.

Benim kastettiğim resim yapmayı seven, basketbol oynamayı seven, yüzmede ilerlemeyi isteyen çocuklar değil. Sevdiği işi yapmak herkesi mutlu eder. Zaten resim aşığı olan bir çocuğa hadi kursa dediğinizde sorun olmuyor. Benim bahsettiklerim sırf anne babanın merakı yüzünden zorla kurslara götürülen mutsuz çocuklar.

Bale kursu ile ilgili araştırma yaparken bir yazıya denk geldim. Eğitmen bir röportajında diyor ki; "bale eğitimine başlama yaşı 4. - Çocukların kaba kas motor gelişimi ancak bu yaştan sonra bale hareketlerini (bazılarını) yapabilecekleri seviyeye gelir. Daha önce verilecek eğitim çocuğu, hem yorar hem de yapamadığı düşüncesine kapılarak kendine güvenini kaybetmesine neden olabilir. 
Ancak, iyi bir Bale öğretmeni, yaşı küçük ama çok hevesli bir çocuğu mutlaka görmeli ve hatta bir kaç deneme dersi yapmalıdır.
Bu derslerin sonucunda aile ile gözlemlerini paylaşmalı ve çocuğun Bale derslerine devam edip etmemesine bu sonuca göre karar verilmelidir.
Gene de tavsiyemiz üç buçuk yaşından önce, (oyun gibi de olsa) Bale eğitimine başlamanın sakıncalı olduğu yönünde olacaktır."

Kurslardan bilgi aldığımda böyle detaylı anlatmıyorlar. Kızınız kaç yaşında diye soruyor 3,5 diyorum tamam o zaman gelin kayıt olun diyor. Bu yaklaşım benim için para tuzağıdır. 3 yaşında ki çocuklarını başlatanları da biliyorum. Jimnastik için bile belirlenen yaş 4 dür. Bunu birileri belirlemiyor çocukların kaba motor gelişimine göre bu yaş belirleniyor. Erken yaşta zorlanan vücutta hasarlar kalabilir kimse bunu düşünmüyor.

Eğitime de spora da asla karşı değilim. Fakat yarış atı gibi koştur koştur çocuk büyütmeye karşıyım. Çocukların fikrini bile almadan sevmedikleri kurslara götürülmesine karşıyım. Sıkıyorsa siz sevmediğiniz işi yapın ve mutlu olun. 

Ve bana göre en büyük sorun;
ebeveyn olmayı abartmak,
Çocukları birey olarak görmemek,
Çocuklara söz hakkı tanımamak,
Çocukla empati kurmamak,

Eminim bu yazımı ortaokul ve üzeri çocuğu olan anneler daha iyi anlayacaktır. Çünkü çocuklar ergenliğe doğru hızla ilerlerken bilinçlenip sizin hedef ve amaçlarınıza daha fazla isyan edebiliyorlar. Sizin hedefleriniz konusunda direttiğinizde çocuğunuz sizden uzaklaşmaya başlıyor ve işte en çok o zaman yanlış yaptığınızı anlıyorsunuz. Yağız ile tamda bu dönemdeyiz. Ergenliğe ne kadar sorunsuz giriş yaparsak o kadar daha az sorunla atlatacağımıza inanmak istiyorum 😍

Büyüyüp sizden uzaklaşmadan size muhtaç hallerinin tadını çıkarın.Ne kadar çok dizinizin dibinde olurlarsa şimdilik o kadar iyi ;)

Sevgiler,




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

30 yorum:

  1. O kadar güzel bir konuya değinmişsin ki..

    Anneler haftasonlarını kurstan kursa koşarak geçirdiklerinde sanırım kendilerini süper anne hissediyorlar. Çocuğun isteklerine bakan yok. Zaten hayatı boyunca koşturacak,bu çocukların biraz da evlerinde keyif yapmaya ihtiyaçları var oysa.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. çocuklar zevk aldıkları kurslara tabii ki gitsinler ama anne babaları için değil kendileri istediği için gitsinler ;)

      Sil
  2. benim gibi düşünen birilerinin görüşlerini okuma ne kadar güzel. Artık iyi bir ebeveyn olmak çocuğu ne kadar çok kursa götürüp getirmeyle ilişkilendirilir oldu. "İlgileniyor sosyalleşmesi için elinden geleni yapıyor" diye bu sosyalleşme kavramını da herkes aynı şekilde kullanmıyor gibi geliyor bana
    sevgiyle kalın
    blogdakicin.blogspot.com

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. evet çocuğunu her şeye koşturanlar birbirlerini iyi ebeveyn olup olmamakla sınıflandırıyor bunun da en büyük zararı sadece çocuklarına olur umarım boyle dusunenler hatalarını fark ederler. sevgiler

      Sil
  3. ne kadar güzel yazmışsınız gercekten çocukları birey olarak görmek onlara saygı duymak lazımm yarış atı yerine koyuyorlar bazen çok üzülüyorum

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. eğitim sistemi yeterince çocukları yarış atı olarak kullanıyor daha fazla zorlamaya gerçekten gerek yok.

      Sil
  4. Çocukların sürekli oraya buraya koşturulmasından yana değilim.Yarış atına dönüp beziyorlar sonra :(

    YanıtlayınSil
  5. Ela, anasınıfına gidiyor ve sayıları okulda öğreniyor (şimdilik 4 sayısındalar) Öğretmen ödev veriyor 4 yaşındaki çocuğa. Çocuk yapmak istemiyor. Babaannesi ve babası zorlamaya çalışıyorlar, rüşvet teklif ediyorlar. Uyarıyorum bu yaptığınız yanlış, çocuk daha 4 yaşında eninde sonunda öğrenecek. Ama ama ama yapması lazım.. Gelen cevap bu. Baktılar Ela tınlamıyor, saldılar kendilerini :D :D
    Sosyalleşmesi için de okula gidiyor canım o yeterli bence :D

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bizim Ela ya ödev veriliyor ama yapma zorunluluğu yok ödevin varmış yapalımmı diyorum isterse yapıyoruz şimdilik cok meraklı oturup yapıyor ama yarın sıkılmayacağının garantisi yok zorlamakla bisey olmuyor maalesef :)

      Sil
  6. Ne kadar güzel bi konuya değinmişsin biz anne babalar istiyoruz diye çocuklarımız bir kalıbın içine girmemeli bunun adı sosyalleşmek değil bastılmışlık oluyo ve dediğin gibi sevmediği bişeyde nekadar mutlu olur.Zaten çocuğumuzun ilgisi sevgisi olan aktivite vs hisseder gözlemleriz ve yönlendiririz.Çocuklarımızı yarış atı gibi düşünmemeliyiz ay keman kursuna gitsin,baleyede gitsin ,çocuğum yüzme kursunada gidiyor çok yoğun sosyal bi çocuk böyle bi dünya yok bunlarla mutluysa çocuğumuz biz desteklemeliyiz kendi arzu isteklerimizi değil onun ne istediğini önemselemeliyiz her çocuk bi birey bunu unutuyoruz çoğu anne,baba...
    Bırakalım çocukluklarını doya doya yaşasınlar.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yeter ki sağlıkları yerinde olsun varsın doya doya çocukluklarını yaşasınlar önlerinde çok uzun bir eğitim yolu var bu yolda bizim görevimiz sadece desteklemek olmalı.

      Sil
  7. Kesinlikle çok güzel bir konuya değinmişsiniz. İlk çocuğumda maalesef ben de böyle bir yanılgıya düştüm. 6 yaşındaydı ve gerçekten yaşına göre çok iyi yüzüyordu. Sonra birden ne olduysa kursa devam etmek istemedi. Mümkün değillll dedim çok iyisin yazık etme kendine!!! Çok çatıştık. Tamam dedi gidicem. Gitti ve o 1,5 saatlik kurs süresince sadece havuz kenarında oturdu!! "Gitcem dedim gittim, yüzcem demedim" dedi bana. Silkinip kendime geldim sonra. Zorla güzellik olmuyor ne de olsa :) Artık sadece kendi istediklerine gidiyor ;)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Aynı şeyi bende oğlumda yaşadım yüzmeye erken başladı sonra sıkıldı şimdi istedim ki yüzsün teknik öğrensin ama istemedi zorlayamadık çünkü istemeyerek gittikçe hepimizi zorluyor. Çocuklar rahat bırakıldıklarında kendilerini çok güzel ifade ediyorlar.

      Sil
  8. Çok istiyorum hafta arası ingilizce kursuna gitmesini. Ama hem getirip götürecek kimse yok hem maddi açıdan sıkışık bir dönemdeyiz. Haftasonları da evde yapılacaklar bitmediği için kendimi kurstan kursa koşacak kadar aktif görmüyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. doğru birde işin maddi kısmı var getirip götürmesi var. Yağız 10 yaşında bana göre artık kendi işini halledebilir durumda servise birinin dindirmesine gerek yok kendisi gidebiliyor devlet okulu gittiği içinde para vermiyoruz bu yüzden ingilizce kursuna verilen para bizi zorlamıyor. ve zaman kavramı bizler için fazlaca önemli bu kadar koşturmak hem cocuklara hem bizlere iyi gelmiyor enerjimiz yollarda bitiyor.

      Sil
  9. Sonuna kadar haklısın ! Çocukları sırf eşe dosta benimkide şu kursa gidiyor demek ve hava atmak kendi egolarını tatmin etmek için kursa göndermek kadar saçma bişey yok.hatta bazılarını gördüm ki sırf çocuğunu başından atmak için kursa gönderiyor.Evden ne kadar uzak olursa kar diye! Bencil anne babalar olmak yerine sevgi dolu olabilmek gerekir.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. sevgiyi öne koyduk mu gerisi gelir :) başkaları ne diye yaşayanlar asla mutlu insanlar olamazlar her zaman buna inanmışımdır

      Sil
  10. Ne güzel söylemişsiniz. Büyüyünce zaten bizden uzaklaşacaklar, şimdi tadını çıkarmak en iyisi :) Ve ben de sizin gibi düşünüyorum. Biraz daha büyüyünce hangi alana ilgisi varsa yönelir. Acele edip soğutmak anlamsız. Kaleminize sağlık.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. güzel yorumunuz için teşekkür ederim aynı fikirde olmak güzel ;)

      Sil
  11. Bu olay avusturya da da var. Bazen sasiriyorum nasil yetistikletine. Okul açildi mi yiginla kurs reklami gelir. Ben de kosturamam. Büyük oglum tiyatro kursuna gitmek istemisti 3yil gitti. Kücük de bir kez satranca gitti. Kendi istedikleri bir sey olursa destek olurum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. hepsine yetişmekte ayrı bir meziyet gerçekten bizler yoruluyorken çocuklar birden fazla gittikleri kurslarda nasıl yorulmasınlar

      Sil
  12. Ben de İpek istediği halde baleye göndermeye razı olmadım. Neden dersen hafta içi her gün sabahtan akşama okulda olan ve saatlere bağlı olan çocuğu hafta sonu serbest bırakmak istemem. O da şimdilik unuttu gibi duruyor. Bakalım sonrasında ne olur...Sevgiler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. 4 yaşın üzerindeyse gidebilir aslında spor yapması süper olur özelliklede bu kadar seviyor ve istekliyken bizim Ela da çok istiyor martta 4 yaşına bir girsin hala istiyor olursa göndereceğim. sevgiler

      Sil
  13. Bir hobinin sürekliliği çocuğun isteğine bağlı. Çocuk istemiyorsa zorlamanın gerçekten bir anlamı yok. Akışına bırakmak gerekiyor ebeveyliği de bazen.

    YanıtlayınSil
  14. benimki sadece yüzmeye gitmişti sonra istemedi zaten zorlamak bir işe yaramıyor..

    YanıtlayınSil
  15. hepsine fazlasyla katılıyorum. kalemine sağlık.

    YanıtlayınSil
  16. ASLINDA çok doğru soyluyorsunuz ben kızımda acelecilik yaptım ama bir bakıma iyi 4 yaşında kemana başladı şu an 9 yaşında ve orkestrada keman çalıyor

    YanıtlayınSil
  17. Benim kızım iki yaşına yeni girdi şimdi olmasa da biraz büyüyünce müzik spor birşeyler yapsın isterim :) ama ordan oraya koşturmak saçmalık, bakalım neler ilgisini çekecek göreceğiz:)

    YanıtlayınSil
  18. Çok doğru bir noktayı dile getirmiş sin. Anne babaların en önemli görevi rehber olmaktır ve çocuklarına basının çaresine bakabilmeyi ogretmektir

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe