7 Nis 2017

Koşulsuz Sevmeyi Öğretebilmek


"Sözümü dinlemezsen seni sevmem" ya da "yemeğini bitirirsen seni daha çok seveceğim" gibi cümleleri duyarak büyüyen çocuk koşulsuz sevmek ne demek olduğunu asla öğrenemeyecektir. Öğrenemediği gibi de bu cümleler duygusal ve kişisel gelişimine zarar verecektir.

Koşulsuz sevmek; birini olduğu gibi tüm hatalarıyla, yanlışlarıyla kabullenerek sevmektir. Karşılık beklemeden duyulan sevgidir. Çocuğunuz "annem babam ne yaparsam yapayım beni seviyorlar sadece bazı davranışlarımı uygun bulmuyorlar" diye düşünebiliyorsa sınavı geçmiş bir ailesiniz demektir. Bir çoğumuz zaten evlatlarımızı koşulsuz seviyoruz. Fakat kızdığımız zamanlarda ya da masumca nasihatlar verdiğimiz zamanlarda ağzımızdan çıkan bazı sözler çocukları koşullu sevmeye itmektedir.

Uslu durduğu için onu sevdiğinizi söylediğiniz de çocuğu ödüllendirmiş olmaz aksine koşullu sevmenin ilk adımını bizzat kendiniz öğretmiş olursunuz. Öfkenize sevginizi karıştırmayın tehdit unusur olarak sunduğunuz sevgiyi ortaya atmayın. Sevgi sevgiyi, öfke öfkeyi çeker. İkisinin ayrımını çocuklar evlerinde anne/babalarından öğrenir.

Uzmanlar koşulsuz sevmeyi öğrenen çocuğun kendine güveni tamdır ve asla büyüdüğünde o çocuğu kimse kandıramaz diye özellikle belirtiyorlar.

Sevgimizi hissettirmek için pahalı hediyeler almamıza da gerek yok. Çocuğu ilgiyle dinlemek, fikirlerine önem vermek, en öfkeli anlarında seni seviyorum diyebilmek, yaptığı hatalarda itilip kakılmak yerine güzelce konuşabilmek ve karşılıklı duyguları dile getirebilmek ona çok değerlisin mesajını olduğu gibi verecektir. Her koşulda sevildiğini hisseden çocuklardan ne ülkesine ne de bir başkasına asla zarar gelmez.
Yeter ki bizler sevgimizi göstermenin yaşı olmadığını ve sevilmediğine inanan çocukların hayatları boyunca güvene dayalı sorunlar yaşayacağını unutmayalım.

Böyle yazıları yazarken aklıma ailesini, sevdiklerini kaybetmiş evlatlar geliyor. Çocuk esirgemede gece uykusuna yatarken bakıcı ablasına sabah beni annemmi uyandıracak diye soran minicik kalpler geliyor. Sevginin gücünü bu kadar iyi biliyorken hiç bir canlının sevgisiz büyümesini içim asla elvermiyor. Ve hiç kimse sevgisiz büyümeyi hak etmiyor.

Bugün avm de bir mağazaya girdim 4-5 yaşlarında bir erkek çocuk annesi tarafından "elimi bırakırsan seni asla sevmem ve seni burada bırakır giderim" diye tehdit ediliyordu çocuk annesinin bu tehdidinden sonra annesinin eline iki eliyle sımsıkı sarıldı ve adım başı "anne beni seviyormusun" diye sordu buna rağmen anne ancak 4.soru da "bilmiyorum sözümü dinlemeye devam edersen karar vereceğim" dedi. Çocuk bir daha da asla konuşmadı. O an yeminle gidip çocuğa sımsıkı sarılmak istedim. Anneye mana bulmuyorum belki o an iyi gününde değildi, belki saatlerdir elinde çocukla aradığını bulamadığı için öfkeliydi empati yapmaya çalışıyorum ama beni seviyormusun kelimesine karşılık böyle olmamalıydı. Çocuk annesinden göreceği sevginin karşılığında elini tutması gerektiğini öğrenmemeliydi. İşte bu benim için koşullu sevginin en ağır örneğidir.

Çocukların bazı davranışlarına anlam veremiyor kızıyor öfkeleniyoruz ya keşke biraz kendimizi onların yerine koymayı deneyebilsek ve keşke öğretmek istediklerimizi önce biz öğrenebilsek.

Sevgi dolu günler dilerim.



















11 yorum:

  1. Koşulsuzluk bizim ana problemimiz aslında. Her şeyde her sevgide asl olan bu değil mi? Bizi yaratan Allah'ı cehennem korkusu ya da cennet için mi seviyoruz, ki öyle olduğunda hiç de sağlam bir bağ olmuyor. Aynısı başta çocuklar tüm sevgilerimiz için de geçerli. Koşulsuz sevmek ve sevilmeyi gören yaşayan çocuklar yetiştirmek onların eline tılsımlı bir anahtar vermek gibi değerli aslında. Bazen yanlışlarımız oluyor, haklısın ama anne olmak ya da şöyle diyeyim çocuklarımız çok şey öğretiyor bize. Koşulsuz sevgi dolu günler hepimize..

    YanıtlayınSil
  2. NE KADAR DOĞRU YAZMIŞSINIZ COCUKLARI KÜÇÜK YAŞTA ŞARTLI SEVGİYE ALIŞTIRIYORUZ BUNDAN VAZGEÇMEMİZ GEREKİYOR KESİNLİKLE DAHA SEVGİ DOLU BİR GELECEK İÇİN

    YanıtlayınSil
  3. Hay ağzına yüreğine sağlık ne güzel yazmışsın yine hep hep süpersin ;)

    YanıtlayınSil
  4. Sevgiye koşul koymak..ebeveylerin yaptığı en büyük hata sanırım. Oyna bis istedik çocuklarımızı bu yüzden varlar. Nasıl koşullandırılır ki....

    YanıtlayınSil
  5. Ahhh be Gülşahcım son örneğin resmen yaraladı beni.Kesinlikle katılıyorum ve ne zaman bunun gibi şeylere şahit olsam. Çok üzülüyor bir o kadarda öfkeleniyorum. Ne olursa olsun hangi psikolojide olursa olsun sevgisizlikle tahdit edilmemeli hiçbir çocuk.Anne madem gününde değilse iyi değilim biraz üzgünüm şu sebepten diye açıklayabilir inan onu çocuk daha iyi anlar.Her çocuk sevgisiz büyümeyi hak etmeyecek kadar çok masum :((

    YanıtlayınSil
  6. Koşulsuz seviyoruz ama sözlerimizde hep koşul var. "İyi bir çocuk olmazsan annen olmam" derdi annem mesela. Bende bir keresinde söyledim ve çok üzüldüm. Anne babalarımızdan gördüğümüz geleneksel ebeveynliği bilmeden devam ettiriyoruz bazen:(

    YanıtlayınSil
  7. Çok üzüldüm ve böyle bir kosullanmayi çok acı buluyorum. Yazdıkların çok doğru ve katiliyorum

    YanıtlayınSil
  8. Biz,psikolojik danışmanlar bu işin içinde olduğumuz halde tam öğrenemedik ve öğretemedik koşulsuzluğu :( Çocukluktan beri atılan çapaların değişmesi biraz süreç alıyor.

    YanıtlayınSil
  9. koşulsuz sevgiyi en iyi evcil hayvanlardan öğreniyor çocuklar ayrıca benim de böyle bir saçma şart koşmuşluğum yoktur o bakımdan ne yaparsan yap seni seviyorum cümlesi ile büyümüştür..

    YanıtlayınSil
  10. Ağzına sağlık arkadaşım yaaa. Ne de güzel söylemişsin. Beni seviyor musun sorusunun yanıtı hiçbir zaman koşul olmamalı bence de...

    YanıtlayınSil
  11. Çok güzel bir konuya deginmissin yine Gülsahcim.

    YanıtlayınSil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe