29 Oca 2019

Çocuklarla İletişim

Çocuklarla İletişim

Bu bloğu açtığım da Ela çok ufaktı ve en büyük derdim uyumuyor olmasaydı. 3-4 saatlik uykuyla işe gelip bloğuma bütün içimdekileri yazdığım dönemleri unutmam mümkün değil :)

Bu yıl neyse ki uyuma alışkanlığı kazandı ve bende böylece uykunun aslında bir insan için ne kadar da önemli olduğunu anladım. Tabii artık gelip eskisi gibi bloğa yazamaz oldum. Benim gibi bir sürü uykusuz anne ile dertleştiğim buraları boşlamak çok içime sinmese de blogların eskisi gibi okunmuyor oluşu hep yazmama engel oldu. Derdim bitti blogda bitti olmasın diye kapatmakta asla istemiyorum. Ama buralardayım işte blog yazmaktan kopmam mümkün değil. Sadece son 1 yıldır kendimle mücadele ediyorum. Şekersiz beslenme, spor, yoga, meditasyon vb bana iyi gelecek her şey ile meşgul olma çabam var. Artık her fırsatta kitap okuyorum. Roman okumayı bıraktım mesela bilim, kişisel gelişim, araştırma, sağlık kitapları ve beyine dair tüm bilgileri kendimde depolamak istiyorum. Özellikle çocuklarla iletişim kafaya en taktığım konu oldu. Bunları yapmak içinde bazı şeylerden uzak kalmak zorunda kalıyorum.

Yoksa çocuklar büyüdükçe dertleri de büyüyor tabii ki...

Ama deliksiz uyumak resmen sağlıklı bir beyine sahip olmak demekmiş bunu çok iyi anladım :) Uykusuz dönemlerimden kalma öfke ayarım iyice kaçmıştı. Aylardır da bunun üzerinde uğraşıyorum eskisi gibi her şeye sinirlenmemek için elimden geleni yapıyorum. Madem uykusuzluk derdim bitti kendimi iyileştirmeye bir yerden başlamak zorundayım :) Çünkü çocuklar büyüdükçe onlarla bağırarak iletişim kurmanın mümkün olmadığını çok iyi anladığım bir dönemdeyim.

Mesela; 15 tatil için 1 hafta yıllık izin aldım. Normalde yıllık izinlerden koşarak işe dönerim. İlk defa öyle olmadı çocuklarla gayet sakin ve doyuma ulaşmış bir şekilde zaman geçirdik. Hemde babamız çalışıyor olmasına rağmen tek başına çok güzel vakit geçirmenin huzurunu anlatamam. Yaş aralıkları çok olduğu için (7 yaş) ortak bir etkinlik bulmak zor olsa da ikisinin de birbirinin isteklerine saygılı oluşu beni inanılmaz motive etti. Sırayla herkes birbirinin gönlünü yaptı. Hiç kriz yaşamadık. İşte bu iletişimi ben ömür boyu yaşamak ve yaşatmak istiyorum. Başarıdan önce birbirlerine saygı duymayı, sevmeyi öğrensinler. Çatışmak yerine uzlaşmanın yollarını bulsunlar istiyorum.

Bunu bulmaları için de önce benim onlarla çatışmadan uzlaşma yolunu öğrenmem gerekiyordu. Değişime kendimden başladım ve sonuçlarından inanın çok memnunum. Her kişisel gelişim kitabında DEĞİŞİME KENDİNDEN BAŞLA yazar ve hepimiz bunu "aa güzelmiş ne kadar doğru" der okur geçeriz. Bunu bilmemize rağmen illa karşımızdakinden bir şeyler yapmasını beklemeye devam ederiz. Gerekirse karşımızda ki değişsin diye zorlama yoluna gideriz. Eğer karşımızda ki çocuksa; ceza veya tehdit yöntemine başvururuz. Amacımız dediklerimizi yapsınlar, bizim istediğimiz gibi davransınlar, bizim kurallarımıza göre büyüsünler diye istemekten asla vazgeçmeyiz.

Maalesef böyle bir iletişim şekli olmadığını ben 35 yaşında kabullendim ve çocuklardan çok kendimi yönlendirme, kendimi değiştirme yoluna geçmeyi seçtim. Mesela onlara sordum; sana nasıl davranırsam beni dinlersin? dedim. Ve söylediklerini not ettim. Hatta bir gün Ela bağırarak abisinden bir şey istediğinde; "neden sesin bu kadar yüksek yoksa kızgın mısın" dediğim de "yoo değilim sende abimden bir şey isterken böyle konuşuyorsun" dedi. İçime oturdu desem inanırsınız değil mi? Cidden oturdu çünkü :) Onlara örnek olduğumuzu bile bile yanlış davranmaya devam ettiğimiz sürece iletişim de asla bir sonuca varamayacağımızı kabul etmek zorundayız.
İşte böyle böyle ilerledi benim yolculuğum daha çok yolun başındayım ama çabalarımın karşılığını iyi bir iletişim olarak aldıkça ruhum okşanıyor.

Ama itiraf edeyim henüz bu değişimden koca faydalanamadı hala ondan beklentim çok fazla :))) azcık onu da değiştirmek istiyorum sonra silkeleniyorum hop bir dur orada onunda sırası var diye kendimi susturuyorum ;) inanıyorum oda olacak...

Çocuklarla iletişim konusunu önemsiyor isen ve nereden başlamayalım dersen? Kendinde en çok neyi değiştirmek istiyorsan ona odaklan.
Çocuklarından yardım almayı da unutma ;)

İnstagram: @gulsahonen

Sevgiler








4 yorum:

  1. Çocuklarla ne konuşmalı çocukların konuşmaları dikkate alınmalı...
    Harika ipuçları için teşekkürler

    YanıtlayınSil
  2. Aslında annelik bloglarının temel sorunu bu, çocuklar büyüyünce ve anne biraz normale dönünce kapanıyorlar :D Ama anne konularında yazacak şey bulamasan bile normal ilgilendiğin konularda yazabilirsin..
    Uyku konusunda mesela Ela'yı nasıl uyutmayı başardın bi duyalım.. :D
    Büyüyorlar yaaa, büyüdükçe de rahatlıyor, keyifli oluyor. benimkilerin arası çok az ama 7 yıl olsa sanırım sil baştan çok zorlanırdım çünkü o rahat döneme tam girmişken zorlardı, yoksa her çocuğun kendine has mizacı ve zorladığı noktalar oluyor yani o ayrı.
    Sanırım 3 dönüm noktası 5 ise artık rahatlama noktası, ne dersin? :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yazarak değilde daha çok spor ve kitap okuyarak rahatlama kısmına geçtiğim için bloga zaman yaratmam zor oluyor sanırım sorun orada Ceren :)
      Uyku konusunu 5 yıl uğraştım beceremedim Ceren biliyorsun sonra Ela kendiliğinden uyumaya başladı ben değil kendi halletti desem yalan olmaz o yüzden artistlik yapacak hikayem yok :))))
      Benim gördüğüm arası az olunca anne daha cok yıpranıyor sanki Benim şansıma Yağız cok uslu sakin bir çocuktu çok kolay büyütmüştüm o yüzden 2.nasıl olur eyvah en başa mı döneceğim korkum olmadı. tabi Ela doğdu ve bana al sana zor çocuk kapağı yaptı o ayrı benim için 0-5 yaş arası en zorlandığım dönüm noktasıydı diyebilirim ve şimdi ki halime bolca şükredebilirim :)))) öpüyorum senii

      Sil

Okuduysan ses ver ;)

Bumerang - Yazarkafe